Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] orzekającą o skierowaniu poza kolejnością pani T. M. do Domu Pomocy Społecznej w Nowej W. E. na czas nieokreślony oraz o ustaleniu od dnia umieszczenia opłaty za pobyt skarżącej w kwocie 722,11 zł.
Skargę na niniejszą decyzję złożyła do sądu administracyjnego T. M., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie został odrębnie uzasadniony. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że wprawdzie jest osobą starszą, ale samodzielną i radzi sobie we wszystkich obowiązkach dnia codziennego. Bez pomocy innych przygotowuje sobie posiłki, sprząta w mieszkaniu, dba o czystości i higienę. W przypadku konieczności uzyskania pomocy osób trzecich w każdej chwili korzysta z pomocy krewnego – D. O., który jest zobowiązany do troszczenia się o nią nie tylko w oparciu o relacje rodzinne, lecz również z uwagi na obowiązki, których podjął się na podstawie umowy o dożywocie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji może nastąpić na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 j.t.) zwanej dalej p.p.s.a.
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w wyżej wskazanym art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Inne przyczyny, niż powyżej wymienione, nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca kwestionuje wydaną decyzję, wysuwając jedynie ogólne twierdzenia, że mimo wieku jest osobą samodzielną i radzi sobie we wszystkich obowiązkach dnia codziennego. Natomiast w przypadku konieczności uzyskania pomocy osób trzecich w każdej chwili korzysta z pomocy krewnego, który jest zobowiązany do troszczenia się o skarżącą nie tylko w oparciu o relacje rodzinne, lecz również z uwagi na obowiązki, których podjął się na podstawie umowy o dożywocie. Przytoczone twierdzenia nie mogą zostać uznane za przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić bowiem należy, że to obowiązkiem skarżącej jest wykazanie konkretnych zdarzeń tak, aby mogły być indywidualnie ocenione w odniesieniu do ustawowo określonych przesłanek tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu żadna z przesłanek mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego decyzji w rozpatrywanej sprawie nie została przez skarżącą wykazana, tym bardziej, iż orzeczenie o umieszczeniu skarżącej w domu pomocy społecznej bez jej zgody zostało zawarte również w prawomocnym postanowieniu Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] kwietnia 2016 r. sygn. akt [...]. Podkreślić przy tym należy, że zgodnie z treścią art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania decyzji jest ochroną tymczasową. Upada bowiem w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji.
Z uwagi zatem na brak ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji, złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uznać należało za nieuzasadniony i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji organu II instancji.