Uzasadnienie
J.W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na nierespektowanie przez P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28.03.2007r. w sprawie o sygn. akt IIOSK 208/06.
Zdaniem Skarżącej z uzasadnienia w/w wyroku NSA wynika, że organy administracji powinny traktować Skarżącą jako stronę każdego postępowania administracyjnego w sprawach dotyczących budowy obory, zbiornika na gnojówkę i związanej z inwestycją infrastrukturą, realizowanych przez A.H. na działce o numerze 25 we wsi I. Skarżąca wywodzi, że mając własną działkę po sąsiedzku posiada interes prawny w świetle art. 28 kpa do tego, by być stroną postępowania. Cytując przepis art. 170 ppsa Skarżąca uważa, że wszystkie sądy i organy są związane wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. akt IIOSK 208/06. Przywołując fragmenty uzasadnienia NSA z wyroku w sprawie IIOSK 208/06 skarżąca interpretuje, że jej działka znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, a tymczasem organy nadzoru budowlanego w swoich postępowaniach nie traktują Skarżącej jako strony postępowania, zaś wszelkie wystąpienia Skarżącej są kwalifikowane do trybu skargowego, w związku z czym Skarżąca wniosła skargi do WSA w Białymstoku na bezczynność organów (IISAB/Bk 46/08, IISAB/Bk 47/08, IISAB/Bk 48/08, IISAB/Bk 51/08, IISAB/Bk 55/08).
Przed wniesieniem niniejszej skargi J.W. pismem z dnia 17.04.2008r. wezwała P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do respektowania, w trybie art. 170 w związku z art. 52 § 4 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wyroku NSA z dnia 28.03.2007r. (IIOSK 208/06). W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 15.05.2008r. organ poinformował, że znana jest mu treść w/w wyroku NSA oraz że przestrzega wszystkich wyroków sądów administracyjnych.
W petitum skargi J.W. wniosła o to, by Sąd orzekł, iż jest ona stroną postępowania administracyjnego w świetle wyroku NSA z dnia 28.03.2007r. IIOSK 208/06, objętego pozwoleniem na budowę Starosty H. z dnia [...] listopada 2004r. Wniosła również o nałożenie na organ skarżony kary pieniężnej oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego na rzecz Skarżącej.
W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Organ stwierdził, że zna treść wyroku NSA w sprawie IIOSK 208/06, lecz nie wynika z niego, że J.W. ma być traktowana jako strona postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Nie ulega wątpliwości, że Skarżąca wniosła skargę na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28.03.2007r. w sprawie o sygn. akt IIOSK 208/06.
Postępowanie w tym przedmiocie reguluje art. 154 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa. Art. 154 § 1 ppsa stanowi min.:"... w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny".
Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego, mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (wyrok NSA z 30.05.2001r. IISA 2015/00, niepubl.).
Przepis art. 154 ppsa odnosi się tylko do tego organu administracji, którego decyzja (lub inny akt) została poddana kontroli sądowej.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28.03.2007r. został wydany w następstwie skargi kasacyjnej pani J.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (z 9.06.2005r. sygn. akt IISA/Bk 51/05)., oddalającego skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...].12.2004r. umarzająca postępowanie odwoławcze (Wojewoda P. stwierdził, że odwołanie pani J.W. od decyzji Starosty H. z dnia [...].11.2004r. o pozwoleniu na budowę budynku inwentarskiego, zbiorników na gnojowicę z wniosku A.H., nie może być rozpatrzone, gdyż pani J.W. nie posiada przymiotu strony postępowania administracyjnego).
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28.03.2007r. (IIOSK 208/06) uchylił wyrok WSA w Białymstoku, jak też decyzję Wojewody P. z dnia [...].12.2004r., nakazując Wojewodzie P. wszechstronne wyjaśnienie oddziaływania inwestycji A.H. na działkę pani J.W., co w efekcie miałoby doprowadzić do oceny, czy Skarżącą można będzie uznać za stronę postępowania.
Po wydaniu wyroku przez NSA (IIOSK 208/06) Wojewoda P. decyzją z dnia [...].06.2007r. umorzył postępowanie odwoławcze, ponieważ decyzja o pozwoleniu na budowę Starosty H. z dnia [...].11.2004r. została uchylona przez tegoż Starostę decyzją z dnia [...].08.2006r. w wyniku wznowienia postępowania.
Przedstawienie powyżej przebiegu postępowania miało na celu wyeksponowanie okoliczności, że kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie IIOSK 208/06 została poddana decyzja Wojewody P., a nie jakikolwiek akt P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Stąd też organem zobowiązanym do wykonania wyroku NSA mógł być tylko Wojewoda P. w świetle art. 154 ppsa.
Ponieważ skarga na niewykonanie wyroku została skierowana przeciwko niewłaściwemu podmiotowi Sąd odrzucił skargę, jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 ust. 6 ppsa.
Jeśli chodzi natomiast o treść art. 170 ppsa (który przywołuje Skarżąca), to przepis ten z samej swej istoty nie mógł mieć zastosowania w sprawie niniejszej. Art. 170 ppsa stanowi, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i organy.
Subiektywne przekonanie skarżącej o tym, że NSA w wyroku z dnia 28.03.2007r. (IIOSK 208/06) nakazał traktować ją jako stronę wszelkich postępowań budowlanych związanych z inwestycją A.H., jest nieuprawnione i mylące. Nie jest bowiem dopuszczalne wydanie przez organ (czy sąd) orzeczenia, które w sposób abstrakcyjny tj. niezwiązany z konkretnym postępowaniem, przyznawałoby danemu podmiotowi status strony. Przesłanką uznania danego podmiotu za stronę postępowania jest wykazanie interesu prawnego. Interes prawny, co należy podkreślić, jest kategorią ściśle związaną z przedmiotem postępowania ze względu na fakt, że dotyczy sfery normatywnej, mającej swe źródło w przepisach regulujących sposób załatwienia sprawy.
Mając na względzie powyższe okoliczności orzeczono, jak w sentencji.
O wysokości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, przyznanych ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 250 cyt. Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Obejmują one opłatę za czynności radcy prawnego w kwocie 240 zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług, wyliczony według 22% stawki w kwocie 52,80 zł oraz kwotę 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.