Uzasadnienie
J. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2016 r. w sprawie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty S. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...].
W piśmie nadanym w dniu 24 października 2016 r. Skarżący wskazał, że w związku z postanowieniem tut. Sądu z dnia 19 września 2016 r. wydanym w sprawie o sygn.. II SA/Bk 259/16 postanowił odstąpić od dalszego nadawania biegu sprawie [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. powoływanej dalej jako p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W przedmiotowej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż pismem z dnia 24 października 2016 r. Skarżący cofnął skargę na postanowienie Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2016 r.
W ocenie Sądu cofnięcie wniosku było dopuszczalne – w sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.
W tej sytuacji Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia.
Cofnięcie skargi skutkowało tym, że należało z urzędu zwrócić cały uiszczony przez Skarżącego wpis sądowy (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.
Odnosząc się do wątpliwości Skarżącego wyrażonych w piśmie Sąd wyjaśnia, że jego skarga w sprawie została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 14 września 2016 r., natomiast w tej samej sprawie Wojewoda P. złożył pismo z dnia 30 września 2016 r. zatytułowane "odpowiedź na skargę" i to właśnie pismo zostało Skarżącemu doręczone na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 października 2016 r.