Uzasadnienie
M. N. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wnioskodawca podniósł, iż zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2, w którym posiada udział [...] części (pozostała część należy do schorowanej matki). Źródło miesięcznego utrzymania skarżącego stanowi zasiłek z MOPS w kwocie 317 zł. Skarżący nie posiada zgromadzonych oszczędności, majątku i przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca jest osobą schorowaną, w trakcie leczenia. Do jego wydatków należy zaliczyć przede wszystkim opłacenie wody – 50 zł, energii elektrycznej – 70 zł oraz gazu – 50 zł. Pozostała kwota przeznaczana jest na zakup żywności i innych niezbędnych środków. Skarżący ma zaległości z tytułu kredytów na łączną kwotę 150.000 zł, na które są wystawione tytuły egzekucyjnego oraz zaległości w ZUS na kwotę 2.500 zł (k. 15-16).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku skarżący dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, że wysokość jego miesięcznego dochodu to kwota 317 zł (zasiłek z MOPS). Skarżący posiada jedynie udział w prawie własności domu. Wnioskodawca jest osobą schorowaną, będącą w trakcie leczenia.
W tym miejscu należało zatem stwierdzić, że wysokość miesięcznego dochodu skarżącego wystarcza jedynie na pokrycie podstawowych wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem. Ponadto skarżący nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji należy skonstatować, iż wnioskodawca nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.