Uzasadnienie
Skarżąca Grupa Producencka "W." spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] czerwca 2008 r. w sprawie nałożenia kary w wysokości 105.375 zł, za zajęcie pasa drogowego. Jednocześnie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że zapłata nałożonej kary mogłaby wpłynąć bardzo niekorzystnie na sytuację ekonomiczną Spółki, włącznie z koniecznością ograniczenia produkcji i związanej z tym redukcji zatrudnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek jest uzasadniony.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zważywszy na fakt, iż zaskarżona decyzja nakłada na stronę obowiązek ponoszenia wydatku w znacznej wysokości, uzasadnione jest w ocenie Sądu, orzeczenie o wstrzymaniu jej wykonania do czasu rozpatrzenia przez Sąd skargi.
Jednocześnie należy nadmienić, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada wraz z wydaniem przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, a więc wyroku uwzględniającego lub oddalającego skargę - art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wstrzymanie wykonania decyzji nie uchyla więc obowiązku uiszczenia kary pieniężnej, a jedynie skutkuje zawieszeniem wykonania zaskarżonej decyzji powodując, że obowiązek z niego wynikający nie jest wymagalny.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając w oparciu o przepisy art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił, jak w sentencji.