Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] Wójt Gminy S. odwołał, z dniem [...] sierpnia 2020 r. bez wypowiedzenia w trakcie roku szkolnego, B. K. ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół w S. W dniu 6 października 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wpłynęła skarga B. K. na ww. zarządzenie.
Wojewoda P. rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] października 2020 r. nr [...] stwierdził nieważność ww. zarządzenia z uwagi na brak należytego wykazania zaistnienia w sprawie przesłanki z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz.U. 2020, poz. 713). Skarga wywiedziona do sądu przez Wójta Gminy S. na ww. rozstrzygnięcie nadzorcze, została oddalona wyrokiem z dnia 17 grudnia 2020 r. (sygn. akt II SA/Bk 772/20). Wyrok ten jest prawomocny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Postępowanie sądowe zainicjowane skargą B. K. na zarządzenie Wójta Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...], którego nieważność została stwierdzona rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody P. z dnia [...] października 2020 r. nr [...], podlega umorzeniu z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: (1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; (2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; (3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Do bezprzedmiotowości postępowania dochodzi wówczas, gdy w toku postępowania sądowego (przed wydaniem wyroku), zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności jest zbędna. Taka sytuacja zaistnieje zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (zob. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 834) - jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Skoro bowiem zaskarżone przez skarżącą zarządzenie Wójta Gminy S. zostało trwale wyeliminowane z obrotu prawnego rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody P., brak jest w chwili obecnej przedmiotu zaskarżenia. Uprawomocnienie się wyroku sądu z dnia 17 grudnia 2020 r. (sygn. akt II SA/Bk 772/20) oddalającego skargę na ww. rozstrzygnięcie nadzorcze skutkowało bowiem uprawomocnieniem się również samego rozstrzygnięcia.
Wyjaśnić przy tym należy, że stwierdzenie nieważności jest rozstrzygnięciem deklaratoryjnym, obalającym domniemanie legalności określonego aktu. Stwierdzenie nieważności aktu działa ex tunc, tzn. powoduje, że od daty jego podjęcia, akt ten nie wywołuje żadnych skutków prawnych. Akt, którego nieważność została stwierdzona w odpowiednim trybie i przez właściwy organ, należy traktować zatem tak, jakby nigdy nie został podjęty.
W konsekwencji utrata mocy obowiązującej aktu będącego przedmiotem skargi powoduje bezprzedmiotowość oceny jego legalności, a w konsekwencji konieczność umorzenia postępowania sądowego.
W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji postanowienia na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.