Uzasadnienie
Prokurator Okręgowy w S. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta w S. z dnia [...] listopada 2004 roku nr [...] w sprawie określenia liczby przeznaczonych do wydania nowych licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówkami na 2005 roku. Uchwała określiła liczbę nowych licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówkami na terenie miasta S., przeznaczonych do wydania w roku 2005 na 5 licencji. Wykonanie tej uchwały powierzono Burmistrzowi Miasta S., a uchwała weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa P. Przedmiotowa uchwała Rady Miasta S. została opublikowania w Dzienniku Urzędowym Województwa P. z dnia [...] grudnia 2004 roku nr [...] pod pozycją [...].
Prokurator Okręgowy w S. zarzucił uchwale rażące naruszenie prawa, w szczególności art. 14 w zw. z art. 17 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, póz. 1591 ze zmianami) poprzez uchwalenie skarżonej uchwały przez Radę Miasta S. w składzie przekraczającym ustawową liczbę radnych.
Mając na uwadze powyższe Prokurator Okręgowy w S. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że zaskarżona uchwała podjęta została przez Radę, której skład jest niezgodny z przepisem art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym, w myśl którego, w skład rady w gminach do 20 tys. mieszkańców wchodzi piętnastu radnych i tylu właśnie radnych winno być w Radzie Miasta S. Potwierdza to także zarządzenie Wojewody P. nr [...] z [...] kwietnia 2002 roku, opublikowane w Dzienniku Urzędowym Województwa P., stosownie do postanowień art. 27 i następnych ustawy z dnia 16 lipca 1998 roku - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1547) gdzie wskazano, iż liczba radnych Rady Miasta S. ustalona została na 15 osób.
Prokurator podniósł, iż uchwałą nr [...] z [...] grudnia 2003 roku Rada Miasta w S. postanowiła o wygaszeniu mandatu radnego pana M. A. Rozpoznając skargę zainteresowanego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem w sprawie sygnatura akt II SA/BK 43/04 stwierdził nieważność przedmiotowej uchwały, natomiast wcześniej postanowieniem z 04 marca 2004 roku - wstrzymał wykonanie przedmiotowej uchwały uznając, iż jej wykonanie może wywołać nieodwracalne skutki prawne. Tymczasem zarządzeniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. Wojewoda P. ogłosił wybory uzupełniające do Rady Miasta w S., które odbyły się [...] marca 2004 roku. Mandat radnego pana M. A. objęła inna osoba. Skarga kasacyjna skierowana przez Gminę Miasta S. nie została dotychczas rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W ocenie Prokuratora powyższe spowodowało to, że liczba radnych posiadających obecnie mandat wynosi 16 osób, a więc uchwały podejmowane są w składzie przekraczającym ilość ustawową. Rada działa zatem w składzie sprzecznym z ustawą. Nadto skarżący podniósł, iż pan M. A. brał udział na sesji Rady Miasta S. w dniu [...] listopada 2004 roku w obradach, co potwierdził w liście obecności, a zatem uchwała została podjęta w składzie niezgodnym z bezwzględnie obowiązującą normą art. 17 ustawy o samorządzie gminnym.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta S. wniosła o nieuwzględnienie skargi i jej oddalenie w całości. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazała, że wyrokiem z 28 czerwca 2005 roku, sygn. akt K 41/04 Trybunał Konstytucyjny uznał, że zaskarżone regulacje (art. 24 f ust. 1 a ustawy o samorządzie gminnym) nie naruszają praw radnych, a określenie zakazu łączenia wykonywania mandatu i prowadzenia działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego jest zgodne z Konstytucją. Gmina podejmując uchwałę o wygaśnięciu mandatu jako podstawę podała art. 24 f ust. 1 a, który stanowi że radny, który nie zaprzestaje działalności na podstawie tego artykułu – traci mandat. Uchwała zatem nie naruszyła art. 14 w zw. z art. 17 ustawy o samorządzie gminnym
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej co oznacza, że w przypadku zaskarżenia aktu, sąd bada jego zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
- - Dz. U. Nr 153, poz. 1269).
W pierwszej kolejności należy ustosunkować się do zarzutu rażącego naruszenia prawa, a mianowicie art. 14 i 17 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, póz. 1591 ze zmianami), poprzez uchwalenie skarżonej uchwały przez Radę Miasta S. w składzie przekraczającym liczbę radnych przewidzianą w ustawie dla gmin tej wielkości. Stwierdzić należy, iż ustawa z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym nie reguluje skutków prawnych działania rady w składzie liczbowym przekraczającym wielkości ustalone w przepisie art. 17 pkt 1 – 4. Skoro wszakże skład Rady Miasta S. kreowany jest w drodze wyborów (w danym przypadku – w drodze wyborów uzupełniających), rozwiązania zaistniałego stanu rzeczy poszukiwać należy na gruncie przepisów ustawy z dnia 16 lipca 1998 roku - ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw (jednolity tekst: Dz.U. z 2003 r. nr 159. poz. 1547 ze zm.).
Co jednak istotne, rozstrzyganie o ważności wyborów, także o ważności wyboru uzupełniającego radnego należy, zgodnie z ordynacją, do kognicji sądu okręgowego. A zatem sąd administracyjny nie jest kompetentny do wypowiadania się w kwestii ukształtowania liczebnego składu rady gminy.
Gdy zaś chodzi o podjęcie zaskarżonej uchwały stwierdzić należy, iż podjęta została z zachowaniem reguł określonych w art. 17 oraz w art. 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym. Jak wynika z przedstawionych list obecności na obradach Rady Miasta S.: w dniu [...] listopada 2004 r. w posiedzeniu uczestniczyło 16 radnych, jednakże głosowanie na tej sesji zostało podjęte przy zachowaniu, wymaganych przepisem art. 14 ustawy o samorządzie gminnym, wielkości co do quorum oraz większości głosów.
Pan M. A. nie był bowiem brany pod uwagę jako radny we wszystkich głosowaniach. Jego głos nie był liczony (informacja Przewodniczącego Rady – pana A. M. k. 38 akt sprawy). Brak więc podstaw do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały ze względy na naruszenie przepisu art. 14 ustawy.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).