Uzasadnienie
Wyrokiem z 27 kwietnia 2010 r. tutejszy sąd oddalił skargę D. K. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] lipca 2009 r. w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W dniu 10 maja 2010 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Podała, że do 06 maja 2010 r. włącznie przebywała w Z. G. w sprawach rodzinnych. Nie miała numeru telefonu do pełnomocnika - adw. M. O. i w związku z tym nie mogła z nim uzgodnić kwestii wystąpienia do sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia.
Również w dniu 10 maja 2010 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył pełnomocnik skarżącej. Podniósł, że brak stanowiska skarżącej odnośnie złożenia ewentualnej skargi kasacyjnej i jego własna ocena co do "praktycznie zerowych szans na jej skuteczne wywiedzenie" spowodowały, że nie wniósł o sporządzenie uzasadnienia. Natomiast w dniu 07 maja 2010 r. został poinformowany o woli skarżącej wystąpienia z takim wnioskiem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wnioski podlegały oddaleniu.
Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze m.), zwanej dalej p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić, gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności.
W sprawie niniejszej skarżąca i odrębnie jej pełnomocnik spełnili jedynie wymagania formalne wniosku. Przede wszystkim zachowali ustawowy termin 7 dni do wniesienia żądania o przywrócenie terminu. Jak podała skarżąca, do 06 maja 2010 r. przebywała w Z. G. Zatem przyczyna ustała w dniu 07 maja 2010 r. i tego samego dnia w/w nadała przedmiotowy wniosek na adres sądu (k. 51).
Również pełnomocnik dowiedział się o woli skarżącej co do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia 07 maja 2010 r. i 10 maja 2010 r. taki wniosek złożył.
Do wniosku o przywrócenie terminu zarówno skarżąca, jak i jej pełnomocnik dołączyli również wnioski o sporządzenie uzasadnienia, a więc dokonali spóźnionej czynności procesowej.
Podniesione przez skarżącą i jej pełnomocnika okoliczności nie uprawdopodabniają jednak, w ocenie sądu, zaistnienia okoliczności wyłączających winę w uchybieniu terminu na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Przedmiotowy brak winy oznacza, że zaistniały takie okoliczności, niezależne od strony i na które strona nie mogła, pomimo dołożenia należytej staranności, mieć wpływu, które uniemożliwiały jej lub co najmniej w sposób istotny utrudniały wykonanie zobowiązania nałożonego przez sąd.
Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (vide postan. WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. w sprawie sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). Przy czym, zdaniem sądu, działanie w sprawie pełnomocnika nie zwalnia strony od dołożenia należytej staranności w dbaniu o własne interesy procesowe i kontrolowaniu stanu postępowania przed sądem.
Podane wyżej rozumienie pojęcia "okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu" wynikającego z art. 87 § 2 p.p.s.a., które sąd w pełni podziela, uniemożliwiają w sprawie niniejszej uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Dzieje się tak przede wszystkim dlatego, że uchybienie terminowi w rozważanym przypadku wynikało z niedochowania przez skarżącą reguł należytej staranności w dbaniu o własne sprawy. Co prawda skarżąca przebywała w okresie przypadającym na złożenie przedmiotowego wniosku poza miejscem zamieszkania i, jak podała, nie posiadała numeru telefonu pełnomocnika – jednak nie można na podstawie tych okoliczności przyjąć, że wystąpiła przeszkoda utrudniająca jej porozumienie z pełnomocnikiem i polecenie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Przede wszystkim należycie dbając o własne interesy skarżąca powinna zadbać, wyjeżdżając poza miejsce zamieszkania, o posiadanie kontaktu z pełnomocnikiem.
Ponadto przy dostępnych obecnie sposobach pozyskiwania informacji, w tym informacji o adresach i telefonach podmiotów działających na rynku usług, także prawniczych – możliwe jest ustalenie adresu pełnomocnika np. w Internecie poprzez wpisanie do wyszukiwarki internetowej danych pełnomocnika, by uzyskać adres jego kancelarii i skontaktować się z nim w celu zakomunikowania zamiaru dalszego postąpienia w prowadzonym postępowaniu. Czynność tę można wykonać w miejscach (punktach) z dostępem do Internetu, również powszechnie dostępnych. Nadto możliwe jest pozyskanie numeru telefonu poprzez informację o numerach od operatora. Dlatego, zdaniem sądu, podawana okoliczność nieposiadania telefonu pełnomocnika, przy obecnej powszechnej dostępności takich danych, nie jest okolicznością wyłączającą brak winy w uchybieniu terminu.
Ponadto wskazać trzeba, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia nie jest skomplikowanym pismem procesowym – wymaga zaledwie jednozdaniowego oświadczenia, które mogła również sporządzić i wysłać skarżąca.
Odnośnie odrębnego wniosku, złożonego przez pełnomocnika w imieniu strony, podnieść należy, że za okoliczność uchylającą winę w uchybieniu terminu nie można traktować świadomej decyzji pełnomocnika o zaniechaniu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wynikającej z własnej, prawnej oceny sytuacji procesowej. Ponadto również pełnomocnik powinien zadbać o skontaktowanie się ze skarżącą celem dowiedzenia się o jej stanowisku w sprawie. Opisane zachowanie spełniałoby wymogi należytej staranności w reprezentowaniu strony z urzędu. Dodać trzeba fakt przyznania skarżącej prawa pomocy także w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zatem wniosek o sporządzenie uzasadnienia nie podlegał opłacie sądowej. Stąd w sytuacji braku kontroli ze stroną mógł być złożony przez pełnomocnika "z ostrożności procesowej".
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.