Uzasadnienie
Z. O. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego k. 11 (początkowo wnosił o ustanowienie adwokata k.
6) podając, iż prowadzi gospodarstwo domowe wraz z E. G. oraz małoletnią córką. Źródłem miesięcznego dochodu rodziny skarżącego jest wynagrodzenie za pracę E. G. w wysokości 1.975 zł. Skarżący nie posiada majątku oraz żadnych zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. Całość uzyskiwanych dochodów przeznaczana jest na bieżące utrzymanie rodziny. Wnioskodawca posiada zadłużenie alimentacyjne na kwotę ponad 150.000 (stan z dnia 26.09.2018 r. k 12 akt sprawy) (k. 11-12).
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) strona skarżąca działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Niniejsza sprawa dotyczy świadczeń alimentacyjnych. W konsekwencji skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy. Postępowanie zatem w tym zakresie jest bezprzedmiotowe i zasadnym jest jego umorzenie (vide postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt I OZ 482/13 publ. www.cbois.nsa.gov.pl). Dlatego też, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie I sentencji.
Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącego podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku skarżący dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika.
W złożonym oświadczeniu skarżący wykazał, iż prowadzi gospodarstwo domowe z córką oraz jej matką. Wysokość dochodów uzyskiwanych przez rodzinę wnioskodawcy to kwota 1975 zł, która w całości przeznaczana jest na bieżące utrzymanie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku i ma zadłużenie alimentacyjne na kwotę ponad 150.000 zł.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu trzyosobowej rodziny skarżącego w zestawieniu z brakiem zgromadzonych oszczędności i wykazanym zadłużeniem pozwalają na stwierdzenie, iż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego tj. kosztów ustanowienia pełnomocnika.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie II sentencji.