Uzasadnienie
Wyrokiem z 5 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 697/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę Pana A. Z. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...] lipca 2012 r., w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej.
Skarżący w dniu 29 kwietnia 2013r. złożył skargę kasacyjną, uiszczając jednocześnie wpis w kwocie 200 zł.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 maja 2013 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia brakującej kwoty wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 550 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono pełnomocnikowi skarżącego 9 maja 2013 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. 72). W odpowiedzi pełnomocnik przesłał dowód uiszczenia opłaty w wysokości 200 zł.
Mimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu, brakująca kwota wpisu sądowego nie została uiszczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Pełnomocnik Skarżącego został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, tj. do dnia 16 maja 2013 r. (czwartek) powyższy obowiązek nie zostały spełniony, co w konsekwencji uniemożliwiło nadanie skardze kasacyjnej dalszego biegu i czyniło koniecznym jej odrzucenie.
Z tych względów Sąd, na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną, o czym orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia.
Odrzucenie pisma skutkowało tym, że należało z urzędu zwrócić cały uiszczony przez Skarżącego wpis sądowy (art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), o czym orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia.