Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Policji w B. decyzją nr [...] z dnia [...].09.2004 r. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji w S., odmawiającą W. M. przydzielenia pomocz finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego. Jako podstawę¦ prawną powołał art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6.04.1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r. nr 7, poz.
58) oraz § 14 rozporządzenia MSWiA z 17.10.2001 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludniania lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz.U. nr 131, poz. 1469) w związku z § 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 17.10.2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz.U. nr 131, poz. 1468).
Stan sprawy przedstawiał się następująco:
W. M. jest emerytowanym policjantem od 30.01.1983 r. W czerwcu 2004 r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego, załączając stosowne dokumenty.
Przydział spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego o pow. 30,59 m2 (powierzchni użytkowej - 48,30 m2) W. M. otrzymał w 1987 r.
Zdaniem organów obydwu instancji, skoro zainteresowany ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe zgodnie z normą zaludnienia (4 osoby x 7 m2 = 28 m2) i nigdy nie ubiegał się o przydział lokalu w drodze decyzji administracyjnej, to zgodnie z art. 95 ust. 4 ustawy o policji nie przysługuje mu pomoc finansowa na uzyskanie domu jednorodzinnego.
Z powyższym stanowiskiem nie zgodził się W. M. Zarówno w odwołaniu, jak o w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywodził, iż faktycznie nie uzyskał lokalu mieszkalnego w drodze decyzji administracyjnej o przydziale i dlatego ma prawo uzyskać pomoc finansową na budowę domu rodzinnego zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji. Wniósł o uchylenie decyzji organów obydwu instancji.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki policji w B. wniósł o jej oddalenie. Stwierdził, iż skarżący niewłaściwie interpretuje przepis art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, albowiem przepis ten należy rozważać łącznie z przepisem art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy tzn. pomoc finansowa przysługuje wówczas, jeżeli były spełnione, przez funkcjonariusza (także emeryta, gdyż przepisy te same mają zastosowanie) przesłanki do przydziału lokalu mieszkalnego na mocy decyzji administracyjnej ale lokalu w tym trybie nie przydzielono.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Ratio legis szczególnej pomocy w uzyskaniu mieszkania przez funkcjonariusza Policji wynika z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6.04.1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz.U. nr 7, poz. 58 z 2002 r.), który stanowi, że funkcjonariuszowi przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej. Pomoc ta została wprowadzona w interesie służby, z uwagi na dyspozycyjność funkcjonariuszy Policji.
Z przepisem art. 88 ust. 1 koresponduje przepis art. 95 pkt 2 i 3 ustawy o Policji wyłączający z grona policjantów, którym przydziela się lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej tych policjantów, którzy posiadają odpowiedni lokal mieszkalny lub których małżonek posiada taki lokal.
Przepis art. 94 ust. 1 ustawy o Policji łączy się ściśle z art. 95 tej ustawy i wyraża się w tym, że pomoc finansowa przysługuje tylko temu policjantowi, który nie uzyskał lokalu mieszkaniowego na podstawie decyzji administracyjnej a powinien był taki lokal uzyskać. Pomoc, w zakresie zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych policjantów ma charakter pomocniczy, związany z należytym funkcjonowaniem organów bezpieczeństwa i porządku publicznego, nie ma zaś ogólnego charakteru zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wszystkich policjantów. Dlatego, też wbrew twierdzeniom skarżącego, przepisu art. 94 ust. 1 ustawy o Policji nie można interpretować rozszerzająco i w oderwaniu od innych przepisów, w szczególności art. 88 i 95 tej ustawy.
Powyższe stanowisko Sądu nie jest odosobnione, albowiem pogląd taki prezentował NSA m.in. w wyrokach: z dnia 12.10.1990 r. sygn. I SA 1712/98, z dnia 9.01.2002 r. sygn. akt I SA 708/00, a także w uchwale siedmiu sędziów z dnia 29.03.1999 r. sygn. OPS 1/99 (publ. o NSA nr 3 poz. 77 z 1999 r.).
Również Trybunał Konstytucyjny, orzekając o zgodności z konstytucją RP art. 94 ust. 1 i art. 95 ustawy o Policji (wyrok z dnia 14.05.2001 r. SK 1/00; publ. OTK 2001/4/84) w uzasadnieniu wyroku wywiódł m in., że inne jest prawo policjantów ubiegających się o pomoc finansową na zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych, jeżeli mieszkania nie posiadają a inne tej grupy funkcjonariuszy, która ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Przyznanie pomocy finansowej tylko pierwszej grupie w/w funkcjonariuszy jest uzasadnione przepisami ustawy o Policji i nie stanowi naruszenia zasady równego traktowania funkcjonariuszy policji wobec prawa.
Sytuacja W. M., na tle w/w interpretacji przepisów ustawy o Policji, podlega jednoznacznej kwalifikacji: dotychczasowe zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie, bez potrzeby ubiegania się o przydział lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, dyskwalifikuje skarżącego do otrzymania pomocy pieniężnej na podjętą, aktualnie, budowę domu jednorodzinnego, w świetle art. 95 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji.
Dlatego, też na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) orzeczono, jak w sentencji.