Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2004 roku, wydaną na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 16 ust. 2 pkt 1 oraz art. 1 ust. 1, a także art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198), po rozpatrzeniu odwołania Z. G. od decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r., wydanej przez Wójta Gminy S. w sprawie udostępnienia informacji publicznej; Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.
Skargę na powyższą decyzję wniósł organ I instancji – Wójt Gminy S., zarzucając wydanie w/w decyzji bez podstawy prawnej.
Wniósł też o stwierdzenie, zgodnie z art. 145 § l pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, póz. 1270), jej nieważności na podstawie art. 156 § l pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.
WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W BIAŁYMSTOKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
Art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zobowiązuje sąd do odrzucenia skarg, w wypadku, gdy jest ona niedopuszczalna.
Tego typu sytuacja zachodzi w realiach niniejszej sprawy.
Zgodnie z art. 32 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postępowaniu stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.
Natomiast w myśl art. 50 cyt. ustawy uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Niewątpliwie postępowanie sądowo-administracyjne zostaje wszczęte z dniem złożenia skargi przez uprawniony podmiot.
Legitymację do złożenia skargi oparto na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże "związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej."
Tego typu cech nie posiada w przedmiotowej sprawie Wójt Gminy S., podobnie zresztą jak każdy organ I instancji. W skardze trudno dopatrzeć się jakiegokolwiek interesu prawnego organu I instancji, w powiązaniu z przepisami prawa materialnego. Był on organem I instancji. Funkcjonuje w ramach prawnie ustalonego systemu weryfikacji decyzji organów administracyjnych przez organy nadrzędne i powinien je szanować.
Mówiąc jeszcze inaczej decyzja Wójta Gminy S. została skontrolowana zgodnie z obowiązującą procedurą administracyjną. W obliczu kodeksu postępowania administracyjnego, jako organ I instancji jest on związany rozstrzygnięciem SKO w B. jako organu II instancji, wydanym w oparciu o art. 138 § 2 kpa.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, w kontekście art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi.