Uzasadnienie
K. C. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, oświadczając, że jest osobą bezrobotną – bez prawa do zasiłku. Podkreślił również, że organy pomocy społecznej systematycznie odmawiają mu udzielenia pomocy w postaci zasiłków. Skarżący podał również, iż nie posiada zgromadzonych oszczędności i przedmiotów majątkowych. Jedynym źródłem miesięcznego dochodu wnioskodawcy pozostaje dodatek szkoleniowy w wysokości 366 zł. Ponadto 60 % otrzymywanego dodatku jest potrącane z tytułu zasądzonych alimentów. Nadto przyznawany dodatek mieszkaniowy wpłacany jest bezpośrednio na konto spółdzielni mieszkaniowej. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi mieszkanie spółdzielcze (k. 17-18,24-25,30).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku K. C. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu skarżący wykazał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymuje się w oparciu o dochód uzyskiwany z tytułu przyznanego dodatku szkoleniowego w wysokości 366 zł oraz dodatku mieszkaniowego, który jest wpłacany bezpośrednio na konto spółdzielni mieszkaniowej. Natomiast 60% kwoty dodatku szkoleniowego jest potrącane z tytułu zasądzonych alimentów. K. C. posiada mieszkanie spółdzielcze, nie ma zgromadzonych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu w połączeniu z brakiem zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż K. C. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.