Uzasadnienie
S. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Źródłem miesięcznego utrzymania skarżącego jest emerytura w wysokości 1.300 zł, przy ponoszonych wydatkach rzędu 800 zł (bez kosztów zakupu żywności i paliwa). W skład majątku skarżącego wchodzi współwłasność w 1/4 domu o powierzchni [...] m² (wartości 300.000 zł) oraz samochód [...], wartości 8.000 zł. Skarżący jest osobą schorowaną (k. 18-19, 98-101).
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów bądź ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Instytucja zwolnienia od kosztów postępowania stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku skarżący dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu skarżący wykazał, iż źródłem jego miesięcznego utrzymania pozostaje kwota około 1.300 zł, uzyskiwana z tytułu emerytury. Wydatki skarżącego wynoszą około 8.000 zł, ale bez kosztów zakupu żywności i paliwa. Majątek wnioskodawcy stanowi 1/4 części domu o pow. [...] m². Wnioskodawca nie posiada zgromadzonych oszczędności lub innych przedmiotów wartościowych. We wcześniejszym wniosku skarżący zadeklarował oszczędności w kwocie 2.000 zł, ale zapewne wydatkował je na wpis w kwocie 986 zł (k. 32), który uiścił oraz pokrycie kosztów pełnomocnika z wyboru (skarga kasacyjna).
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w połączeniu z brakiem oszczędności oraz ponoszonymi wydatkami pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów sądowych w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.