Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja P. Komendanta Wojewódzkiego Policji z [...] sierpnia 2010 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w B. P., z dnia [...].07.2010 r., w sprawie skierowania W. F. na badania psychologiczne.
W skardze złożonej do Sądu Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego oraz naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci art. 124 ust.1 pkt 2 lit. a oraz 122 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym – poprzez ich niezastosowanie. Zarzucił także naruszenie prawa materialnego w postaci art. 2 pkt 20 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - poprzez jego pominięcie i niezastosowanie w niniejszej sprawie
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, jako niezasadnej.
Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 24 października 2013 r. Skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Zgodnie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie, jako: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofniecie skargi wiąże sąd, z wyjątkiem sytuacji, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). W ocenie Sądu cofnięcie skargi było dopuszczalne – w sprawie nie zachodzą, bowiem przesłanki, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 §1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., postanowiono o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.