Uzasadnienie
Starosta Powiatowy w B. rozpoznając sprawę w przedmiocie ustalenia odszkodowania na rzecz Pani M. Z. W. za działki oznaczone numerami geodezyjnymi [...] o łącznej powierzchni 0,0882 ha położone w P., gm. Ch. – przejęte na własność przez Państwo pod drogi publiczne na podstawie ostatecznej decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, na podstawie art. 105 kpa w zw. z art. 98 ust. 3 i art. 129 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, orzekł o odmowie ustalenia odszkodowania decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...]
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wniosek skarżącej o wypłatę odszkodowania wpłynął do Urzędu Miejskiego w Ch. w dniu 2 stycznia 2006 r., to jest po upływie 15 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca projekt podziału stała się ostateczna. W związku z tym roszczenie o odszkodowanie uległo przedawnieniu na podstawie art. 117-127 kc.
Odwołanie od decyzji powyższej Pani M. Z. W., podnosząc błędne zastosowanie przepisów o przedawnieniu roszczenia.
Wojewoda P. decyzją z dnia [...] września 2006 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że z uwagi na przedawnienie roszczeń odszkodowawczych z tytułu wywłaszczenia nieruchomości brak było podstaw do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Dlatego też postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wywiodła Pani M. Z. W.. W treści skargi podniosła te same argumenty, które zamieściła też w odwołaniu. Dodatkowo wskazała, że organ odwoławczy nie wyjaśnił w swojej decyzji, dlaczego zastosowano przepisy Kodeksu cywilnego, dotyczące przedawnienia roszczeń.
Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:
Zaskarżoną decyzję i poprzedzającą jej wydanie decyzję organu I instancji należało uchylić, albowiem zostały one wydane z naruszeniem przepisów regulujących instytucję przedawnienia roszczeń (art. 117 Kodeksu cywilnego), co w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnego umorzenia postępowania administracyjnego (naruszenie art. 105 § 1 k.p.a.).
Co się tyczy kwestii przedawnienia roszczeń odszkodowawczych za przejęte nieruchomości, to obecnie zarówno doktryna (T. Woś: Wywłaszczenie i zwrot nieruchomości, W-wa 1998, s. 149), jak i orzecznictwo sądowe (wyrok WSA w B. z 15 stycznia 2004 r., SA/Bk 1132/03, ONSA i WSA Nr 3 (6) /2005, poz.
61) przyjmują, iż do przedawnienia tych roszczeń mają zastosowanie ogólne reguły prawa cywilnego (art. 117 i n.k.c.) Z materiału procesowego sprawy wynika, iż wniosek skarżącej o wypłatę odszkodowania w niniejszej sprawie wpłynął do Urzędu Miejskiego w C. w dniu 2 stycznia 2006 r., to jest po upływie 15 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca projekt podziału stała się ostateczna. Upłynął zatem termin przedawnienia określony przepisem art. 118 k.c. Co jednak istotne, organ odwoławczy oni też organ I instancji nie uwzględniły faktu, iż Sąd (a zatem i organ rozpoznający sprawę) bierze pod uwagę upływ terminu przedawnienia wyłącznie na zarzut dłużnika, przeciwko któremu przysługuje przedawnione roszczenie (Kodeks cywilny – Komentarz, tom I, pod red. K. Pietrzykowskiego, W-wa 1997, s. 277). W aktach administracyjnych sprawy nie ma wszakże dowodu, aby Gmina Ch. podnosiła zarzut przedawnienia roszczenia w toku postępowania przed organem I instancji lub w toku postępowania odwoławczego. A zatem, wobec braku zarzutu dłużnika, organy bezpodstawnie przyjęły fakt przedawnienia roszczenia jako podstawę rozstrzygnięcia podjętego w zaskarżonych decyzjach. Co więcej, błędne jest mniemanie organów, że skoro w niniejszej sprawie nastąpiło przedawnienie roszczeń, to "nie było podstaw do merytorycznego jej załatwienia" i postępowanie o ustalenie i wypłacenie odszkodowania należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Uwzględnienie zarzutu przedawnienia roszczenia w procesie cywilnym prowadzi do wyroku oddalającego powództwo. Analogicznie, w postępowaniu administracyjnym uwzględnienie zarzutu przedawnienia prowadzić powinno do odmowy przyznania odszkodowania. Brak było zatem podstaw do umorzenia postępowania administracyjnego jako "bezprzedmiotowego" na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Reasumując, stwierdzić należy, iż brak było podstaw do wydania przez organ decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, iż zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć – zdaniem Sądu – istotny wpływ na wynik sprawy; dlatego też Sąd orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w/.w ustawy.-