Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda P. utrzymał w mocy postanowienie Starosty B. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania wznowieniowego w sprawie decyzji własnej z dnia [...] września 2011 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. O. pozwolenia na budowę budynku inwentarskiego – chlewni o obsadzie 195,6 DJP, zbiornika na gnojowicę o poj. 1524,0 m3 wraz z infrastrukturą towarzyszącą, tj. zbiornika na ścieki o poj. 9,5 m3, przepompowni wraz z instalacją kanalizacyjną do miejsca tankowania gnojowicy, pięciu silosów na zboże w tym: trzy po 132,0 tony i dwa po 87,0 ton każda na działce nr [...] położonej w obrębie wsi Z. K., gm. B. W skardze na to postanowienie zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] września 2011 r. W uzasadnieniu podano, że konieczność wstrzymania wykonania tej decyzji wynika z faktu, że Wójt Gminy B. decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. uchylił własną decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowej inwestycji, stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko oraz odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań.
Natomiast prace na terenie lokalizacji inwestycji trwają – inwestor ogrodził teren, postawił tablicę informacyjną. Tym samym bardzo poważnym jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, w tym także dla środowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że po przekazaniu sądowi akt sprawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za wyjątkiem wskazanym w tym przepisie. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zatem z treści powyższego przepisu wynika, że skarżący może domagać się wstrzymania nie tylko zaskarżonego aktu lub czynności, ale również aktów wydanych w postępowaniach prowadzonych "w granicach tej samej sprawy".
W niniejszej sprawie skarżący domagają się wstrzymania decyzji Starosty B. z dnia [...] września 2011 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, podczas gdy niniejsze postępowanie w sprawie zostało zainicjowane skargą na postanowienie Wojewody P. utrzymujące w mocy postanowienie Starosty B. z dnia [...] lutego 2014 r. o odmowie wszczęcia postępowania wznowieniowego zakończonego ww. decyzją z dnia [...] września 2011 r. W ocenie Sądu skarżący domagają się wstrzymania wykonania decyzji która nie mieści się w granicach rozpoznawanej sprawy, tj. sprawy w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Zwrócić bowiem należy uwagę, że postępowanie wznowieniowe nie zostało jeszcze uruchomione. Sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy rozumieć w ten sposób, iż dotyczy on sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy tożsame przedmiotowo i podmiotowo.
Zaś z taką sytuacją będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu, stanu faktycznego i podstawy prawnej (porównaj: postanowienie NSA z 14 września 2010 r., II GZ 246/10 i uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z 27 czerwca 2000 r., sygn. FPS 12/99, publ. ONSA 2001, nr 1, poz. 7).
Zatem mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania wznowieniowego zakończonego decyzją objętą wnioskiem o ochronę tymczasową, to między tymi sprawami nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Postępowanie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania wznowieniowego jest odrębną sprawą od postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. I nie ma przy tym znaczenia, że skarżący domagają się wznowienia postępowania zakończonego przedmiotową decyzją merytoryczną. Tym samym wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji złożony w sprawie na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją, podlega oddaleniu jako niedopuszczalny.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że nawet gdyby skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia, to i tak akt ten nie mógłby być wstrzymany z uwagi na swój charakter. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z 31.01.2006 r., II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red.
T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14.09.2005 r., II FZ 580/05, niepubl.; postanowienie NSA z 17.07.2006 r., I FZ 281/06, OSP 2007, nr 6, poz. 76). Do wykonania nie kwalifikują się orzeczenia rozstrzygające określone kwestie proceduralne w toku postępowania administracyjnego, a więc nie przyznające uprawnień i nie nakładające obowiązków, które wymagałyby wykonania. Takim rozstrzygnięciem, w ocenie Sądu, jest postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania wznowieniowego.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.