Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Powyższa decyzja wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, po dwukrotnej awizacji z uwagi na brak jej podjęcia, została zwrócona do nadawcy i uznana za doręczoną Skarżącej w dniu 14 września 2015 r.
Na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2015 r. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Skarga wniesiona została za pośrednictwem organu, przy czym nadano ją poprzez operatora InPost Sp. z o.o. w dniu 12 października 2015 r. Powyższa skarga wpłynęła do organu w dniu 20 października 2015 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej także: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z analizy akt rozpatrywanej sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję, po dwukrotnej awizacji, została zwrócona do nadawcy i uznana za doręczoną Skarżącej w dniu 14 września 2015 r. Termin przewidziany na wniesienie skargi do sądu administracyjnego upływał zatem z dniem 14 października 2015 r. Skarżąca w dniu 12 października 2015 r. nadała wprawdzie skargę, uczyniła to jednak za pośrednictwem operatora InPost Sp. z o.o.
Zaznaczyć w tym miejscu należy, że z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r., poz. 1529). Na mocy art. 153 pkt 3 tej ustawy znowelizowany został przepis art. 83 § 3 p.p.s.a., który stanowi obecnie, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Natomiast zgodnie z art. 178 ust. 1 ustawy – Prawo pocztowe, Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy. Obowiązujące obecnie regulacje prawne, przytoczone powyżej, nie pozostawiają zatem wątpliwości, iż równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu jest nadanie go w placówce Poczty Polskiej, która aktualnie – z mocy art. 178 ust. 1 Prawa pocztowego – pełni obowiązki tzw. "operatora wyznaczonego".
Nadanie przesyłki zawierającej pismo za pośrednictwem operatora, jakim jest InPost Sp. z o.o., nie może być natomiast uznane za równoznaczne z wniesieniem pisma do sądu (w przypadku skargi – do sądu za pośrednictwem organu), gdyż na dzień wnoszenia w niniejszej sprawie skargi InPost Sp. z o.o. nie był (i nie jest obecnie) "operatorem wyznaczonym" w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo pocztowe.
Przywołać w tym miejscu należy również uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2015 r. sygn. akt I OPS 1/15, zgodnie z którą "Oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie".
W związku z powyższym uznać należy, iż w rozpatrywanej sprawie dniem wniesienia skargi jest dzień jej wpływu do organu, co nastąpiło w dniu 20 października 2015 r., a więc już po upływie trzydziestodniowego terminu, przewidzianego na wniesienie skargi.
W konsekwencji, skoro skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego do jej wniesienia, należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.