Uzasadnienie
J. F. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż pozostaje sam w gospodarstwie domowym, jest właścicielem domu drewnianego (w remoncie kapitalnym) o powierzchni [...] m² usytuowanego na działce o powierzchni [...] m². Skarżący zajmuje we wzmiankowanym domu jeden pokój o powierzchni [...] m². Źródłem miesięcznego utrzymania wnioskodawcy pozostaje renta inwalidzka w wysokości 556,43 zł netto. J. F. jest osobą schorowaną, pozostającą pod stałą opieką lekarzy specjalistów. Wnioskodawca ponosi zwiększone wydatki na lekarstwa, nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 16-17 i k. 12). Do akt sprawy skarżący dołączył odcinek renty za miesiąc listopada 2009 r. (k. 13), dokumentację medyczną (k. 18-20) oraz fakturę dokumentującą wydatki ponoszone na zakup lekarstw (k. 13).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku J. F. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sadowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca wskazał, iż jego jedynym źródłem dochodu pozostaje renta inwalidzka w kwocie 556,43 zł netto miesięcznie. J. F. jest osobą schorowaną, ponoszącą zwiększone wydatki na lekarstwa i opiekę medyczną. Wysokość uzyskiwanego przychodu bezspornie wystarcza jedynie na pokrycie podstawowych wydatków wnioskodawcy. Ponadto skarżący nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż J. F. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.