Uzasadnienie
W dniu 18 listopada 2010r. A. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] września 2010r.
nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki, zrealizowanej samowolnie, przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr [...] w N., przy ul. Z. [...].
Dnia 23 maja 2011r. pełnomocnik skarżącej złożył do akt oświadczenie o cofnięciu skargi w przedmiotowej sprawie, wskazując, że decyzja nakazująca rozbiórkę została w całości wykonana i dalsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W ocenie Sądu powołane wyżej negatywne przesłanki w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą i cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne i skuteczne.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.