Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010 r. skarżąca J. W. zgłosiła wniosek o wyłączenie od rozpoznania przedmiotowej sprawy sędziego NSA Elżbiety Trykoszko. W uzasadnieniu podała, że sędzia działała niejednokrotnie na szkodę jej interesu prawnego.
Wnioskowany do wyłączenia sędzia złożył oświadczenie, z którego wynika, iż nie istnieją żadne okoliczność tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie podlegał uwzględnieniu.
Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18 ustawy), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 22 § 2 ustawy postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy.
Skład orzekający w sprawie niniejszej podziela w pełni jednolity od wielu lat pogląd, iż wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem przez stronę w jej wniosku odpowiedniej argumentacji. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, uwagi do art. 19). Orzeczenie o wyłączeniu powinno być oparte o w pełni zobiektywizowane przesłanki dotyczące sprawy, w której wniosek został złożony.
Nadto, jak zauważa się w orzecznictwie, wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia nawet prowadzenie przez niego rozprawy z naruszeniem przepisów postępowania czy też niewłaściwa postawa sędziego oraz wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie (postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 863/04, niepubl.).
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skarżąca nie dopełniła żadnego ze wskazanych warunków uzasadniających uwzględnienie jego żądania. Argumentacja wniosku jest lakoniczna, skarżąca nie wskazuje, jakie okoliczności czynią w/w sędziego iudex suspectus w tej konkretnej sprawie. Podniesienie zarzutu niejednokrotnego działania sędziego na szkodę interesu prawnego skarżącej, nie uzasadnia w sposób wiarygodny istnienia uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego w sprawie niniejszej
Ze wskazanych powyżej względów na mocy art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.