Uzasadnienie
W dniu 13 października 2008 r., Stowarzyszenie F.Z. w B. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie, działającego jako organ I instancji Wojewody P. z dnia [...] września 2008 r. Nr [...] w przedmiocie niestwierdzenia potrzeby sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Skarga na bezczynność Wojewody P. ujęta w tym samym piśmie została wyłączona i skierowana do rozpoznania w innym postępowaniu.
W dniu 15 października 2008 r. ww. Stowarzyszenie wniosło do Wojewody P. zażalenie na ww. postanowienie tego organu z dnia [...] września 2008 r. stwierdzające brak potrzeby opracowania raportu dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi Nr 8 na terenie miasta B. Po przesłaniu organowi przez sąd niniejszej skargi, Wojewoda P. stwierdził, iż zażalenie na postanowienie z dnia [...] września 2008 r. i skarga wniesiona do sądu administracyjnego jest pismem tej samej treści.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł zatem o jej odrzucenie, argumentując to faktem nierozpoznania jeszcze zażalenia przez organ odwoławczy, które to zażalenie wojewoda przesłał do Ministra Środowiska. Z uwagi zatem na niewyczerpanie środków zaskarżenia niniejsza skarga jest, zdaniem organu, niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, z racji braku wyczerpania przez skarżącego służącego mu w postępowaniu administracyjnym środka odwoławczego na etapie przedsądowym. Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Jak stanowi art. 52 § 2 ww. ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przedmiotowej sprawie środkiem zaskarżenia od zaskarżonego skargą postanowienia Wojewody P., na etapie postępowania administracyjnego jest zażalenie do Ministra Środowiska. Z akt sprawy wynika, iż pismo potraktowane jako zażalenie zostało już przesłane od właściwego organu odwoławczego celem rozpoznania. Nie czekając na rozstrzygnięcie organu wyższego rzędu w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie wojewody z dnia [...] września 2008 r., skarżące Stowarzyszenie wniosło jednocześnie skargę na to postanowienie do sądu administracyjnego. W tej sytuacji Sąd nie mógł poddać skargi merytorycznej ocenie, albowiem w pierwszej kolejności musiał skontrolować jej dopuszczalność.
W przypadku, gdy nie został wyczerpany tok instancyjny, skarga jako niedopuszczalna musiała ulec odrzuceniu. Przypomnieć bowiem należy, iż jednym z podstawowych warunków dopuszczalności skargi jest wyczerpanie drogi odwoławczej (toku instancji) w postępowaniu administracyjnym. Dopiero od ostatecznych aktów organów administracji publicznej przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W tej sytuacji zatem, gdy nie ma jeszcze rozstrzygnięcia organu
II instancji sąd nie mógł rozpoznać skargi merytorycznie.
Dostrzeżenie powyższego czyniło koniecznym odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 52 § 1 tejże ustawy.