Uzasadnienie
A. W. wniósł skargę do tutejszego Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] odmawiającą przyznania mu świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad osobą niepełnosprawną.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia podkreślono, że w obecnym stanie prawnym jednym z wymogów uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego jest rezygnacja z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną (art. 16 a ust. 1 ustawy z dnia z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.). W niniejszej sprawie wnioskodawca był uprawniony do świadczenia pielęgnacyjnego przyznanego mu na mocy decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] października 2012 r., (wydanej w oparciu o przepisy obowiązujące przed nowelizacją) bezterminowo począwszy od [...] października 2012 r. Z uwagi jednak na wygaśnięcie z mocy prawa omawianej decyzji i w wyniku ponownie złożonego wniosku, organ zobowiązany był rozpatrzyć go przy uwzględnieniu aktualnego stanu prawnego. Przy czym, zdaniem organu odwoławczego zasadnie został uwzględniony stan faktyczny istniejący przed wydawaniem decyzji o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego, gdyż pobieranie świadczenia pielęgnacyjnego wyklucza możliwość jakiegokolwiek zatrudnienia.
Tymczasem z ustaleń organów wynika, że wnioskodawca nie zrezygnował z zatrudnienia, gdyż jak sam podał w złożonym przez siebie w dniu [...] czerwca 2013 r. oświadczeniu, nie pracował on już od 2010 r. W tych okolicznościach w przedmiotowej sprawie nie została spełniona jedna z pozytywnych przesłanek określonych w powołanym wyżej przepisie, co skutkowało odmową przyznania wnioskowanego świadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu sytuacja taka miała miejsce w niniejszej sprawie, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne czy: art. 16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W niniejszej sprawie jak już wyżej wskazano, podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 16a powołanej ustawy, w której organ odmówił skarżącemu przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego ze względu na nie spełnienie przesłanki polegającej na rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Zatem odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na postawione pytanie prawne będzie miała wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie, wobec czego zasadne jest zawieszenie postępowania z urzędu, do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne zadane w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13.
Wobec powyższego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.