Uzasadnienie
Komendant Wojewódzki Policji w B. decyzją z dnia [...].09.2006r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w B., odmawiającą p. E. Ł. udzielenia pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Jako podstawę matertialnoprawną rozstrzygnięcia powołał art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6.04.1990r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2002r. nr 7, poz.
58) oraz § 14 rozporządzenia MSWiA z dnia 18.05.2005r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. nr 105, poz. 884) w związku z § 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 17.10.2001r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego dla policjantów (Dz. U. nr 131, poz. 1469).
Stan faktyczny sprawy przedstawiał się następująco:
E. Ł., pełniąca służbę w organach Policji od [...].08.1999r.
(jako funkcjonariusz w służbie stałej od [...].08.2002r.) wystąpiła z wnioskiem z dnia [...].06.2006r. o przyznanie jej pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, który zakupiła dnia [...].06.2006r. Przedłożyła akt notarialny, z którego wynikało, że kupiła spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, składającego się z 4 izb o powierzchni [...] m2.
Dotychczas zajmowane na podstawie umowy najmu mieszkanie w zasobach komunalnych o powierzchni [...] m2 E. Ł. scedowała na rzecz brata A. Ł. (aneks do umowy najmu z dnia [...].05.2006r.).
Organy I i II instancji zajęły zgodne stanowisko co do tego, że pomoc finansowa skarżącej nie przysługuje, ponieważ posiadała lokal mieszkalny odpowiadający jej normie zaludnienia (E. Ł. jest panną) i lokal ten zbyła na rzecz A. Ł. Miała zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe w miejscu pełnienia służby i nie przysługiwało jej prawo ubiegania się o przydział mieszkania na podstawie decyzji administracyjnej, a tylko w przypadku niemożliwości przyznania służbowego lokalu mieszkalnego należy się policjantowi pomoc finansowa na uzyskanie mieszkania we własnym zakresie. Organy powołały treść art. 99 ust. 1, art. 89 i art. 95 ust. 1 ustawy o Policji.
W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku E. Ł. zarzuciła decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w B:
- - naruszenie art. 95 ust. 1 pkt 2 i 4 w związku z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.
Skarżąca twierdziła, że była najemcą lokalu mieszkalnego w zasobach Komunalnego Towarzystwa Budownictwa Społecznego Spółki z o.o. w B. i zrzekła się prawa najmu tego lokalu na rzecz innej osoby, co nie oznacza, że zbyła ten lokal. Zdaniem skarżącej interpretacja art. 95 ust. 1 pkt 4 i 2 ustawy o Policji nie pozwala na przyjęcie, że przepisy te mają zastosowanie do umów najmu, a określenie "zbycie" ma oznaczać zrzeczenie się prawa do umowy najmu. Twierdziła też, że od dnia [...].05.2006r. spełniała przesłanki do przydziału jej lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, gdyż jako policjantka w służbie czynnej nie posiadała już mieszkania w Białymstoku, a ponieważ zakupiła [...].06.2006r. lokal mieszkalny we własnym zakresie, to przysługuje jej pomoc finansowa na jego zakup.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w B. wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do zarzutów skargi organ stwierdził, że p. E. Ł. dobrowolnie zrezygnowała z wynajmowania lokalu mieszkalnego, który zaspokajał jej potrzeby mieszkaniowe, a mogła w nim zamieszkiwać na czas nieokreślony. Organ podkreślił, że intencją ustawodawcy było udzielenie pomocy tym funkcjonariuszom, którzy nie posiadają w ogóle własnego lokalu mieszkalnego, zaś nie mogą uzyskać go w drodze przydziału administracyjnego. Nadto finansowa pomoc nie jest udzielana obligatoryjnie każdemu policjantowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Ratio legis szczególnej pomocy w uzyskaniu mieszkania przez funkcjonariusza Policji wynika z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6.04.1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz.U. nr 7, poz. 58 z 2002 r.), który stanowi, że funkcjonariuszowi przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej. Pomoc ta została wprowadzona w interesie służby, z uwagi na dyspozycyjność funkcjonariuszy Policji.
Z przepisem art. 88 ust. 1 koresponduje przepis art. 95 pkt 2 i 3 ustawy o Policji wyłączający z grona policjantów, którym przydziela się lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej tych policjantów, którzy posiadają odpowiedni lokal mieszkalny, lub których małżonek posiada taki lokal.
Przepis art. 94 ust. 1 ustawy o Policji łączy się ściśle z art. 95 tej ustawy i wyraża się w tym, że pomoc finansowa przysługuje tylko temu policjantowi, który nie uzyskał lokalu mieszkaniowego na podstawie decyzji administracyjnej a powinien był taki lokal uzyskać. Pomoc, w zakresie zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych policjantów ma charakter pomocniczy, związany z należytym funkcjonowaniem organów bezpieczeństwa i porządku publicznego, nie ma zaś ogólnego charakteru zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wszystkich policjantów. Dlatego, też wbrew twierdzeniom skarżącego, przepisu art. 94 ust. 1 ustawy o Policji nie można interpretować rozszerzająco i w oderwaniu od innych przepisów, w szczególności art. 88 i 95 tej ustawy.
Powyższe stanowisko Sądu nie jest odosobnione, albowiem pogląd taki prezentował NSA m.in. w wyrokach: z dnia 12.10.1990 r. sygn. I SA 1712/98, z dnia 9.01.2002 r. sygn. akt I SA 708/00, a także w uchwale siedmiu sędziów z dnia 29.03.1999 r. sygn. OPS 1/99 (publ. o NSA nr 3 poz. 77 z 1999 r.).
Również Trybunał Konstytucyjny, orzekając o zgodności z konstytucją RP art. 94 ust. 1 i art. 95 ustawy o Policji (wyrok z dnia 14.05.2001 r. SK 1/00; publ. OTK 2001/4/84) w uzasadnieniu wyroku wywiódł m in., że inne jest prawo policjantów ubiegających się o pomoc finansową na zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych, jeżeli mieszkania nie posiadają a inne tej grupy funkcjonariuszy, która ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Przyznanie pomocy finansowej tylko pierwszej grupie w/w funkcjonariuszy jest uzasadnione przepisami ustawy o Policji i nie stanowi naruszenia zasady równego traktowania funkcjonariuszy policji wobec prawa.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem tyle, że organy winny powołać konkretnie, jako podstawę odmowy udzielenia pomocy finansowej E. Ł., przepis art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji (nie zaś art. 95 ust. 1 pkt 2 i 4).
W momencie składnia wniosku o pomoc finansową tj. [...].06.2006r. skarżąca była już właścicielką spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego o pow. [...] m2, które zakupiła aktem notarialnym w dniu [...].06.2006r. Zatem nie spełniała przesłanek do ubiegania się o przydział lokalu na podstawie decyzji administracyjnej, gdyż posiadała lokal mieszkalny w miejscowości, w której pełni służbę, o czym stanowi art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji. Stąd też rozważanie okoliczności i przyczyn zrzeczenia się przez skarżącą prawa do uprzednio wynajmowanego lokalu z zasobów komunalnych nie miało żadnego znaczenia dla oceny prawnej stanu faktycznego sprawy. W związku z tym rozważanie pojęcia "zbycie" w aspekcie prawa najmu i brzmienia art. 95 ust. 1 pkt 4 ustawy o Policji wykraczało poza prawną ocenę sytuacji.
Mając na względzie powyższe okoliczności i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzeczono, jak w sentencji.