Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...] Wojewoda P. orzekł na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w ten sposób, że uchylił w całości decyzję Starosty B., wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej z dnia [...] czerwca 2017 r. znak [...] w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej nr geod. [...] o powierzchni 0,3800 ha, dla której Sąd Rejonowy w B. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...]oraz [...] o powierzchni 0,4400 ha, dla której Sąd Rejonowy w B. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...], stanowiących własność G. K., położonych w Ś., gmina G., poprzez udzielenie inwestorowi – P. S.A. z siedzibą w L. - zezwolenia na wejście na teren ww. działek i przeprowadzenie inwestycji celu publicznego przez ww. nieruchomości (nieruchomości oznaczone nr geod [...] - 197 m2 oraz [...] - 89 m), polegających na budowie sieci elektroenergetycznej SN- 15 kV, składających się z linii kablowych SN - 15 kV; oraz złączy kablowych SN-15 kV; po zakończeniu prac powierzchnia zajęcia wynosić będzie: nieruchomość oznaczona nr geod [...] - 30 m2, nieruchomość oznaczona nr geod. [...] - 66 m2, zgodnie z załącznikiem graficznym stanowiącym integralną część zaskarżonej decyzji.
Decyzja Wojewody została doręczona P. S.A. w L. w dniu 16 sierpnia 2017 r.
W dniu 15 września 2017 r. pełnomocnik P. S.A. w L., nadał w urzędzie pocztowym - na adres WSA w Białymstoku za pośrednictwem Wojewody P. - pismo z dnia [...] września 2017 r. zatytułowane "Skarga" na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...].
W odpowiedzi na powyższe pismo organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.). Do Działu III. p.p.s.a. zatytułowanego "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" został dodany Rozdział 3.a zatytułowany "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a – 64e.
Zgodnie z art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 64c § 1, 2 i 3 p.p.s.a., sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji; sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji; termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Stosownie zaś do treści art. 64d § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji.
W art. 17 ustawy nowelizującej z dnia 9 kwietnia 2017 r. ustawodawca wskazał, że do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (tj. 1 czerwca 2017 r.), stosuje się przepisy ustawy zmienianej, w brzmieniu dotychczasowym. Oznacza to, że do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych już po dacie wejścia w życie nowelizacji, tj. gdy skarga została wniesiona najwcześniej w dniu 1 czerwca 2017 r., mają zastosowanie przepisy p.p.s.a. w brzmieniu znowelizowanym.
W sprawie niniejszej już decyzja odwoławcza z dnia 9 sierpnia 2017 r. została wydana w nowym stanie prawnym, zaś pismo zatytułowane "Skarga" kwestionujące tę decyzję zostało wniesione w dniu 15 września 2017 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że pismo to należy zakwalifikować jako sprzeciw od decyzji, o którym mowa w art. 64a i następne p.p.s.a. Oznacza to, że przedmiotowy sprzeciw powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, tj. najpóźniej do dnia 30 sierpnia 2017 r. (doręczenie miało miejsce w dniu 16 sierpnia 2017 r.). To jednak nie nastąpiło, bowiem sprzeciw został nadany w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 15 września 2017 r. Jest zatem spóźniony.
Jak wyżej wskazano, zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Zdaniem sądu, przepis ten ma odpowiednie (de facto: wprost) zastosowanie do spóźnionego sprzeciwu, bowiem w p.p.s.a. nie przewidziano innego skutku prawnego dla orzeczenia o sprzeciwie od decyzji wniesionym z uchybieniem czternastodniowego terminu. Sprzeciw od decyzji wniesiony w sprawie niniejszej podlega zatem odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Tytułem wyjaśnienia wskazać należy, że w sprawie niniejszej organ odwoławczy błędnie pouczył stronę skarżącą o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, zamiast o możliwości wniesienia sprzeciwu od decyzji. Błędne pouczenie nie kreuje jednak prawa, które nie zostało przewidziane w przepisach. Zatem pouczenie o skardze nie powodowało, że strony mogły wnieść skargę a nie sprzeciw od decyzji, skoro z przepisów wynika prawo do wniesienia sprzeciwu od decyzji. Dodać nadto należy, że strona skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, którego zadaniem jest dochowanie należytej staranności przy składaniu właściwego środka zaskarżenia.