Uzasadnienie
Pismem z dnia 26.VII.2004r., S. T., uznany wcześniej decyzją z [...].IX.200r. za osobę bezrobotną, wystąpił do Powiatowego Urzędu Pracy w S. o przyznanie mu stałego zasiłku przedemerytalnego. Na podstawie tego pisma organ wszczął postępowanie o wznowienie postępowania i decyzją z dnia [...].VIII.2004r., wydaną na podstawie art. 145 § 1, art. 146 § 2, art. 148 § 1 i 149 § 3 k.p.a., odmówił wznowienia postępowania w sprawie przyznania zasiłku przedemerytalnego zakończonego decyzją Starosty S. z [...].IX.2000r. Od decyzji tej S. T. wniósł odwołanie. W następstwie rozpoznania tego odwołania Wojewoda P., decyzją z dnia [...].X.2004r., uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie prowadzone w I instancji. Organ odwoławczy stwierdził w uzasadnieniu swojej decyzji, iż rozpoznający sprawę w I instancji Starosta S. nie rozpatrzył wniosku strony o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Wniosek S. T. o ten zasiłek został błędnie uznany za żądanie wznowienia postępowania. Postępowanie o wznowienie postępowania w sprawie, w której nie zapadła jeszcze żądna decyzja, było bezprzedmiotowe i nie powinno być w ogóle wszczęte. Uzasadnia to uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. Organ odwoławczy stwierdził nadto w uzasadnieniu decyzji, iż organ I instancji po przeprowadzeniu nowego postępowania powinien kwestię uprawnienia strony do zasiłku przedemerytalnego rozstrzygnąć odrębną decyzją administracyjną.
Na powyższą decyzję Wojewody P. S. T. wniósł skargę do Sądu, żądając przyznania mu prawa do zasiłku przedemerytalnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. stwierdza, co następuje:
Stanowisko zajęte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji co do braku podstaw do prowadzenia postępowania o wznowienie postępowania w sytuacji, gdy jeszcze w ogóle nie był rozpoznany wniosek o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego, jest – w sposób oczywisty – uzasadnione. S. T. pismem z 26.VII.2004r. żądał nie wznowienia postępowania, lecz przyznania mu prawa do świadczenia przedemerytalnego i organ I instancji wniosku tego w ogóle nie rozpoznał. W tej sytuacji uchylenie decyzji tego organu wydanej w przedmiocie wznowienia postępowania było uzasadnione. Organ odwoławczy zbędnie jednak umorzył postępowanie przed organem I instancji zamiast, zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., po uchyleniu zaskarżonej decyzji sprawę przekazać organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Umorzenie postępowania przed organem I instancji ma miejsce wówczas, gdy jest ono bezprzedmiotowe. Sytuacja taka nie zaistniała w rozpoznawanej sprawie.
S. T. wszczął, zgodnie z art. 61 § 3 k.p.a., postępowanie nie o wznowienie postępowania lecz o przyznanie mu zasiłku przedemerytalnego i wniosek ten nie został dotychczas rozpoznany. Wszczęte w dniu doręczenia żądania organowi postępowanie, którego przedmiot określiło pismo wszczynające to postępowanie, nie stało się bezprzedmiotowe. Nie zaistniała bowiem żadna z przyczyn skutkujących bezprzedmiotowość postępowania. S. T. wystąpił z żądaniem przyznania mu świadczenia przedemerytalnego, wniosku tego nie cofnął i sprawa w tym zakresie w ogóle nie została rozpoznana. O bezprzedmiotowości postępowania wszczętego wnioskiem z 26.VII.2004r. nie świadczy mylne prowadzenie sprawy w zakresie wznowienia postępowania. Fakt ten zdaje się dostrzegać organ odwoławczy, wskazując organowi I instancji na konieczność przeprowadzenia postępowania i wydania decyzji rozstrzygającej żądanie z wniosku wszczynającego postępowanie.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c", art. 152 i art. 200 ustawy z 30.VIII.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji. Na koszty postępowania strony składają się koszty jej dojazdu do Sądu autobusem PKS-u.