Uzasadnienie
J. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...], wydane w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji o udzieleniu zezwolenia na prowadzenie działalności polegającej na przetwarzaniu odpadów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 grudnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie 1 brakującego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego- w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania powyższych obowiązków doręczono ww. w dniu 16 grudnia 2015 r. (k. 15). Termin do wykonania powyższych obowiązków upłynął bezskutecznie w dniu 23 grudnia 2015 r.
Do dnia dzisiejszego strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Nie uiszczono też wpisu od skargi, co zostało potwierdzone w piśmie Oddziału Finansowo – Budżetowego tutejszego Sądu z dnia 14 stycznia 2016 r. (k. 16).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie.
Natomiast w myśl art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o skutkach prawnych, nie usunął braków formalnych skargi oraz nie uiścił wpisu od skargi, co obligowało Sąd do jej odrzucenia.
Mając na uwadze powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.