Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Bk 847/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. J. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] września 2017 r. nr [...], uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające jego wydanie postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2017 roku numer [...]
Pismem z dnia [...] października 2021 r. M. J. wniosła skargę na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. powyższego wyroku z dnia 14 marca 2018r. sygn. akt II SA/Bk 847/17 stwierdzając, że działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego bez wykonania ww. wyroku ma charakter pozorny i świadczy nie tyko o przewlekłości ale i bezczynności tego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku, poprzedzone jest weryfikacją, czy sprawa będąca jej przedmiotem może zostać rozpoznana przez sąd. W tym miejscu należy też przypomnieć, że postępowanie sądowoadministracyjne oparte jest na zasadzie skargowości, co oznacza, że może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot (art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd administracyjny powinien zatem rozpoznać sprawę z uwzględnieniem wszystkich uchybień występujących w danej sprawie, mających istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, niezależnie od tego czy takie naruszenia zostały dostrzeżone przez skarżącego. Zasada niezwiązania sądu granicami skargi nie oznacza jednak, że nie jest on ograniczony przedmiotem zaskarżenia, którym zawsze jest konkretny, kwestionowany przez skarżącego akt lub czynność czy inne działanie organu administracji publicznej, ewentualnie bezczynność organu. Sąd nie może bowiem samodzielnie zmieniać przedmiotu skargi, a tym samym z urzędu kontrolować działalności organu administracji publicznej, która nie została wprost objęta złożoną do tego sądu skargą (tak m.in. NSA w postanowieniu z 12 kwietnia 2019r. o sygn. akt I OSK 427/19, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Zgodnie zaś z treścią art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z treści powyższego przepisu wynika, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego wyroku sądu administracyjnego. Powyższe brzmienie przepisu zostało nadane ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. Zmieniła ona między innymi treść art. 154 § 1 p.p.s.a., który w brzmieniu sprzed nowelizacji stanowił, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W aktualnym stanie prawnym z woli ustawodawcy dopuszczalność wniesienia skargi została zatem ograniczona do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyłączając tym samym skargę na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności.
W konsekwencji skoro w rozpatrywanej sprawie Skarżąca wniosła skargę na niewykonanie wyroku z dnia 14 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 847/18, którym tut. sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające jego wydanie postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], to jest ona niedopuszczalna w świetle postanowień art. 154 § 1 p.p.s.a. i jako taka podlega odrzuceniu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że orzeczenie to nie dotyczyło ani kwestii bezczynności ani przewlekłego prowadzenia postępowania przez ten organ.
Mając na uwadze powyższe sąd, na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.