Uzasadnienie
A. R. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata (k. 12). Skarżąca podniosła, iż mieszka samotnie oraz jest osobą schorowaną i w podeszłym wieku. Jedyny jej dochód stanowi renta za I grupę inwalidzką w wysokości 477 zł. Wnioskodawczyni posiada stary dom o powierzchni [...] m2, część mieszkania o powierzchni [...] m2, w którym zamieszkują dzieci oraz niewielką nieruchomość w Cz. B. Skarżąca w sezonie grzewczym wydaje około 5.000 zł na opał, przez co często nie starcza jej środków na pozostałe wydatki związane z bieżącym utrzymaniem i leczeniem. Wnioskodawczyni nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 12-13).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku A. R. dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sadowoadministracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wskazała, iż jedynym jej źródłem dochodu pozostaje renta w kwocie 477 zł miesięcznie. A. R. jest osobą schorowaną, ponoszącą zwiększone wydatki na lekarstwa i opiekę medyczną, a także na ogrzewanie starego domu. Wysokość uzyskiwanego przychodu nie zawsze wystarcza jej na pokrycie podstawowych wydatków. Ponadto skarżąca nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż A. R. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.