Uzasadnienie
K. M. A. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata podając, iż prowadzi gospodarstwo domowe z małoletnim synem oraz bezrobotną partnerką (matką dziecka). Źródło miesięcznego dochodu rodziny skarżącego stanowi wynagrodzenie za pracę w kwocie 1.286,16 zł netto (k. 15). Wnioskodawca posiada dom o powierzchni [...] m2 (wartości 400.000 zł) oraz samochód osobowy [...], roku produkcji [...], wartości 10.000 zł. Poza tym nie posiada żadnego innego majątku, oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu swego wniosku skarżący podniósł, iż bieżące utrzymanie, w całości pochłania uzyskiwane dochody. Miesięczne wydatki związane z bieżącym utrzymaniem rodziny skarżącego wynoszą 572,11 zł i przedstawiają się następująco: telefon - 85 zł, opłata za energię elektryczną – 171 zł, opłata za wodę – 21 zł, podatek od nieruchomości – 55,66 zł, śmieci – 12 zł, Internet – 50 zł oraz węgiel – 177 zł. (k. 12-15).
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku K. M. A. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
W złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, iż jego miesięczny dochód wynosi 1.286,16 zł netto. Skarżący poza w/w nieruchomością, nie posiada żadnego innego majątku i zgromadzonych oszczędności. Całość uzyskiwanych dochodów przeznaczana jest na bieżące koszty utrzymania siebie i swojej rodziny.
W tej sytuacji należy zatem stwierdzić, iż K. M. A. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.