Uzasadnienie
J. K. (skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2011r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie kary za usunięcie drzew bez zezwolenia.
Postanowieniem z dnia 26 marca 2012r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2012r. oddalił zażalenie na to postanowienie, podzielając stanowisko Sądu I instancji, że strona, nie przedstawiając żądanych dokumentów, uniemożliwiła dokonanie wszechstronnej i właściwej oceny jej sytuacji finansowej.
W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu w dniu 4 września 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 52).
Mimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu, wpis sądowy nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania powyższego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, tj. do dnia 11 września 2012 r. (wtorek) powyższy obowiązek nie zostały spełniony, co w konsekwencji uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu i czyniło koniecznym jej odrzucenie.
Z tych względów, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.