Uzasadnienie
J. B. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz studiującą córką. Dochód rodziny stanowi wynagrodzenie żony w wysokości około 1.000 zł. Skarżący jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Wnioskodawca posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha odziedziczoną po krewnych. Poza tym skarżący nie posiada żadnych oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych. Dochód żony wnioskodawcy nie wystarcza na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych rodziny, co przekłada się na to, iż jego rodzina aktualnie ma zaległości czynszowe oraz korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej (k. 17,19, akta administracyjne).
Do wniosku skarżący dołączył zaświadczenie z urzędu pracy o posiadanym statusie bezrobotnego (k. 18).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna J. B. uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowo – administracyjnego tj. kosztów ustanowienia radcy prawnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz córką. Praktycznie jedynym stałem źródłem utrzymania rodziny skarżącego jest wynagrodzenie żony w wysokości około 1.000 zł. Wnioskodawca poza mieszkaniem oraz niewielką nieruchomością rolną nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Ponadto ma zaległości czynszowe oraz z uwagi na złą sytuację materialną, w tym posiadanie statusu bezrobotnego rodzina skarżącego korzysta z różnego rodzaju świadczeń z pomocy społecznej (akta administracyjne).
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu trzyosobowej rodziny skarżącego, który kształtuje się na poziomie 1.000 zł, a także brak zgromadzonych oszczędności oraz posiadane zaległości czynszowe pozwalają na stwierdzenie, iż J. B. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego tj. kosztów ustanowienia radcy prawnego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.