Uzasadnienie
Skarżąca – G. K. wniosła do sądu administracyjnego skargę na zarządzenie Burmistrza Miasta S. z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] wydane w przedmiocie odwołania jej ze stanowiska dyrektora Przedszkola nr [...] w S. Wojewoda P. rozstrzygnięciem nadzorczym z [...] października 2019 r. nr [...] stwierdził nieważność tego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 cytowanej ustawy. Taką przyczynę niewątpliwie stanowi brak przedmiotu zaskarżenia, tj. sytuacja, gdy w dniu wniesienia skargi akt będący jej przedmiotem już nie obowiązuje, gdyż wcześniej został wyeliminowany z obrotu prawnego (vide: postanowienie NSA z 21 marca 1991 r., SA/Wr 168/91; ONSA 1991, nr 1, poz. 28).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest zarządzenie Burmistrza Miasta S. Jak wynika zaś z akt administracyjnych Wojewoda P. stwierdził nieważność tego zarządzenia, eliminując je tym samym z obrotu prawnego. Wskazać należy, że stwierdzenie nieważności jest rozstrzygnięciem deklaratoryjnym, obalającym domniemanie legalności określonego aktu (zarządzenia). Stwierdzenie nieważności zarządzenia działa ex tunc, tzn. powoduje, że od daty jego podjęcia nie wywołuje on żadnych skutków prawnych i jako nieważny nie obowiązuje. Zarządzenie, którego nieważność została stwierdzona w odpowiednim trybie należy traktować tak, jakby nigdy nie zostało podjęte.
Niedopuszczalna jest skarga na akt organu, który to akt został skutecznie wyeliminowany z obrotu prawnego jeszcze przed wniesieniem skargi, a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym należało skargę odrzucić na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.