Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 września 2015 r. tutejszy sąd odrzucił skargę czterech organizacji społecznych: Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B., Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., Fundacji T. U. w B.– z powodu braków formalnych skargi, a w przypadku Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji - z powodu braku zdolności sądowej.
Wszystkie wymienione organizacje wniosły zażalenie na to postanowienie (k. 148), a następnie zarządzeniem z dnia 7 października 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał R. K. – wskazującego, że występuje jako pełnomocnik tych organizacji, do usunięcia braków zażalenia poprzez: (-) nadesłanie przez Stowarzyszenie zwykłe F. Z. w B. i Stowarzyszenie zwykłe Z. B. w B. - dokumentu, z którego będzie wynikać, czy ich zażalenie zostało wniesione przez wszystkich członków tych organizacji. Wskazano, że należy przedstawić stosowne uchwały wszystkich członków obydwu stowarzyszeń zwykłych o wniesieniu zażalenia oraz przedstawić dokumenty, z których wynikać będzie skład osobowy tych stowarzyszeń.
Nadto Przewodniczący wezwał do przedstawienia uchwał obydwu organizacji podpisanych przez ich wszystkich członków, zawierających udzielone R. K. upoważnienie do reprezentowania tych organizacji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dla wykonania wszystkich wyżej wymienionych obowiązków zakreślono termin 7 dnii rygor odrzucenia zażalenia Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B. i Stowarzyszenie zwykłego Z. B. w B.; (-) nadesłanie przez Fundację T. U. w B. dokumentu, który pozwoli ustalić czy występujący jako pełnomocnik osoby prawnej R. K. spełnia przesłanki z art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego to przepisu wynika, że pełnomocnikiem osoby prawnej może być adwokat, radca prawny oraz pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia Fundacji T. U. w B. Zarządzenie zostało doręczone R. K. jako pełnomocnikowi stron skarżących w dniu 28 października 2015 r. (k. 169).
Termin uzupełnienia braków mijał 4 listopada 2015 r. W tej dacie nadesłano kilka pism, w tym: odpowiedź na wezwanie z dnia 9 października 2015 r., regulamin Stowarzyszenia zwykłego Federacja Z. w B., listę obecności członków założycieli oraz informację o założycielach Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., uchwałę członków założycieli tego Stowarzyszenia o udzieleniu R. K. upoważnienia do reprezentowania, pełnomocnictwo udzielone R. K. przez skarżącą Fundację, statut Fundacji, zaświadczenia o wpisaniu do ewidencji stowarzyszeń zwykłych Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. oraz Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B., regulamin Stowarzyszenia zwykłego Z. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie Stowarzyszenia zwykłego Z. B. w B. i Stowarzyszenia zwykłego F. Z. w B. oraz Fundacji T. U. w B. z dnia 6 października 2015 r. (k.148) podlega odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej jako p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania dla pisma w postępowaniu sądowym wskazano w art. 46 p.p.s.a. i są nimi: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników (§ 1), zaś gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (§ 2).
W sprawie niniejszej zażalenie z dnia 6 października 2015 r. zostało wniesione z uchybieniami w zakresie podpisania go przez uprawnione osoby oraz wykazania umocowania do reprezentowania żalących się Stowarzyszeń: zwykłego Z. B. w B., zwykłego Federacja Z. w B. oraz Fundacji T. U. w B. Dlatego też wezwano te organizacje do uzupełnienia braków formalnych zażalenia (braki zostały wskazane w zarządzeniu wzywającym z dnia 7 października 2015 r., k. 158). W odpowiedzi na to wezwanie R. K., występujący w imieniu żalących się Stowarzyszeń zwykłych oraz w imieniu Fundacji, nadesłał dokumenty, które już znajdują się w aktach sprawy (regulamin, statut, listę członków założycieli itd.), natomiast nadal sąd nie uzyskał informacji, o które pytał tj. listy wszystkich członków Stowarzyszeń zwykłych, uchwał wszystkich członków o wniesieniu zażalenia oraz o upoważnieniu R. K. do reprezentowania przez sądem.
Z nadesłanych dokumentów wynika tylko tyle, że członków założycieli Stowarzyszenia zwykłego Federacja Z. w B. jest troje, natomiast nie wynika, czy są to wszyscy członkowie tej organizacji. Nie można zatem skontrolować, czy uchwała z dnia 10 września 2012 r. o udzieleniu upoważnienia R. K. jest podjęta przez wszystkich członków tej organizacji. Nie ma też informacji o członkach Stowarzyszenia zwykłego Z. B. oraz nadal brak jest danych w jakiej roli wobec Fundacji występuje R. K. (czy jest jej pracownikiem czy pracownikiem organu nadrzędnego uprawnionym do jej reprezentowania), jak też nie przedstawiono upoważnienia do występowania w imieniu Fundacji przez adwokata lub radcę prawnego. Wobec zatem nieuzupełnienia braków wskazanych w zarządzeniu z dnia 7 października 2015 r., zażalenie obydwu Stowarzyszeń zwykłych (Z. B. w B. i Federacji Z. w B.), jak i żalącej się Fundacji nie mogło zostać przesłane do NSA celem merytorycznego rozpatrzenia.
Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro zatem w sprawie niniejszej skarżące organizacje nie wywiązały się z obowiązku uzupełnienia braków formalnych zażalenia, podlegało ono odrzuceniu, o czym na podstawie wyżej wskazanych przepisów orzeczono jak w sentencji.