Uzasadnienie
W piśmie procesowym opatrzonym datą 14 listopada 2018 r. Gmina B. złożyła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2018 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...] września 2018 r. nr [...] wydaną w przedmiocie zwrotu nieruchomości gruntowej położonej w B., stanowiącej własność Gminy B., oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] numerem [...] o pow. 0,1128 ha.
Z uwagi na to, że z koperty nie wynikała data nadania skargi wezwano skarżącą Gminę do nadesłania informacji kiedy została nadana skarga z dnia 14 stycznia 2018 r.
W odpowiedzi na powyższe Gmina złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. We wniosku wyjaśniono, że skarga omyłkowo nie została nadana w placówce Poczty Polskiej ostatniego dnia terminu do jej wniesienia, tj. 14 listopada 2018 r. a została złożona przez pracownika Kancelarii Ogólnej Urzędu Miejskiego w B. w Kancelarii Ogólnej P. Urzędu Wojewódzkiego w B. w dniu 15 listopada 2081 r., tj. jeden dzień po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie - art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a). Ponadto zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Sąd stwierdza, że zostały zachowane warunki formalne umożliwiające merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Oceniając natomiast sam wniosek o przywrócenie terminu pod kątem uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi podkreślić należy, że strona postępowania sądowoadministracyjnego jest zobligowana do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, oraz że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie (vide: postanowienie NSA z 14 marca 2018 r., II OZ 240/18, pub.
CBOSA). Do typowych okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę strony, jej pełnomocnika czy przedstawiciela ustawowego, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar.
Z uzasadnienia wniosku wynika, że przyczyną uchybienia terminu była pomyłka pracownika strony skarżącej, który błędnie złożył skargę dzień po terminie w Kancelarii Ogólnej P. Urzędu Wojewódzkiego w B. zamiast nadać ja w urzędzie pocztowym ostatniego dnia terminu. W ocenie Sądu wskazana argumentacja co do pomyłki pracownika, w wyniku której skarga została złożona po upływie ustawowego terminu, nie stanowi uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu tego terminu.
W klauzuli "należytej staranności", która jest punktem odniesienia dla oceny braku winy, o którym mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a. niewątpliwie mieści się odpowiednia organizacja odbiegu korespondencji. Sprawy wewnętrznej organizacji pracy strony skarżącej, w tym nieprawidłowe wykonanie czynności przez pracownika komórki organizacyjnej odpowiedzialnej za obieg korespondencji nie mogą stanowić podstawy do uznania, że zaistniałe z powodu tej organizacji uchybienie terminu do dokonania określonej czynności procesowej było przez stronę skarżącą niezawinione. Strona skarżąca odpowiada bowiem za wewnętrzną organizację pracy pracowników, w tym również za wewnętrzny obieg dokumentacji i prawidłowy jej przebieg i co więcej za właściwy jej nadzór, w tym niewątpliwie również za nadzór pracy wykonywanej w związku z nadsyłaną korespondencją. Tym samym, w sytuacji gdy zdarzy się błąd (tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie) wynikający z pomyłki pracownika (nawet niezawinionej), za jego powstanie odpowiada w całości strona skarżąca.
Z tych względów na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.