Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę J. M. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia M. i M. B. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego.
W dniu 6 maja 2010 r. wpłynął wniosek pełnomocnika uczestnika postępowania – M. B. o uzupełnienie wyroku w części dotyczącej zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przypisanych. W uzasadnieniu autor wniosku wskazał, że złożył wniosek o zasądzenie na rzecz uczestniczki postępowania kosztów postępowania w formie pisemnej i ustnej, a Sąd w orzeczeniu z dnia 29 kwietnia 2010r. nie rozstrzygnął o tych kosztach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części p.p.s.a., strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z § 2 wymienionego artykułu, wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym.
W świetle powołanego przepisu przesłanką uzupełnienia wyroku jest pominięcie przez sąd w sentencji rozstrzygnięcia o części skargi lub niezamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które powinien był zamieścić z urzędu.
W sprawie niniejszej tego rodzaju przypadek nie zachodzi, albowiem wydany wyrok z dnia 29 kwietnia 2010 r. rozstrzyga o całości skargi orzekając o jej oddaleniu. Zgodnie, bowiem z art. 209 p.p.s.a. rozstrzygnięcie wniosku strony o zwrot kosztów (art. 210 p.p.s.a.) należy zamieścić w sentencji każdego wyroku sądu I instancji uwzględniającego skargę (art. 200 p.p.s.a w zw. z art. 145-150 p.p.s.a.) oraz wyroku NSA, wydanego w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej (uwzględniającego tę skargę - art. 203 p.p.s.a oraz ją oddalającego - art. 204 p.p.s.a.). Przepis art. 209 p.p.s.a. wprowadzając zamknięty katalog rodzajów orzeczeń sądów administracyjnych, które powinny zawierać rozstrzygnięcie o kosztach, nie upoważnia Sądu, do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż te które wymienia. Oznacza to, iż w przypadku wyroku oddalającego skargę na akt organu administracji, koszty postępowania nie należą się nie tylko skarżącemu jako przegrywającemu sprawę, lecz również i uczestnikowi postępowania, choćby nawet popierał on jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie stanowisko organu administracji.
W kontekście literalnego brzmienia art. 200 p.p.s.a nie jest więc możliwe zasądzanie przez wojewódzki sąd administracyjny kosztów postępowania (w tym kosztów zastępstwa procesowego) na rzecz uczestników postępowania bez względu na wynik postępowania. Aktualny pozostaje, bowiem pogląd, zgodnie z którym osobom, których interesu prawnego dotyczy wynik postępowania sądowego, ale uczestniczących w postępowaniu na prawach strony (art. 33 p.p.s.a) nie przysługuje zwrot kosztów zastępstwa procesowego bez względu na wynik postępowania sądowego (wyr. NSA z dnia 8 kwietnia 1998r., V SA 1306/97, ONSA 1999, nr 1, poz. 28). Zatem okoliczność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w swym orzeczeniu nie orzekł o zasądzeniu kosztów na rzecz M. B. wynika z faktu, że wnioskodawca, ze względu na swoją pozycję procesową uczestnika, nie mógł w ogóle domagać się zwrotu kosztów.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a w związku z art. 209 p.p.s.a odmówił uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 kwietnia 2010 r., o czym orzeczono jak w sentencji.