Uzasadnienie
Skarżąca M. T. K., po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, złożyła skargę na uchwałę nr [...]Zarządu Województwa P. z dnia [...] lipca 2015 r. w sprawie porozumienia w zakresie zaliczenia drogi do kategorii dróg powiatowych na terenie Miasta B. Zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a., poprzez zaniechanie przez organ administracji podjęcia czynności procesowych, zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego i właściwego wyrażenia stanowiska, które nie przekraczałoby granic swobodnej oceny dowodów.
W uzasadnieniu skargi skarżąca powołując § 1 ww. uchwały stwierdziła, że żaden przepis nie przewiduje automatycznego przejścia prawa własności gruntu zajętego pod drogę na rzecz jednostki samorządu powiatowego z chwilą wejścia w życie uchwały o zaliczeniu ulicy do kategorii dróg powiatowych. Powyższe powoduje, że skoro ulica A. stanowi własność Skarbu Państwa, a tylko w części stanowi własność gminy Białystok, to Zarząd Wojewódzki powinien wnieść stosowne zastrzeżenia do wniosku Prezydenta Miasta B., a nie dać Prezydentowi przyzwolenie do wystąpienia do Rady Miasta B. z wnioskiem o zaliczenie ulicy A. do dróg powiatowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi na postawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), a w przypadku nieuwzględnienia przedmiotowego wniosku o jej oddalenie. Organ wskazał, że zaskarżona uchwala nie jest ani aktem prawa miejscowego, ani innym aktem, nad którym zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrolę sprawują sądy administracyjne. Powyższa uchwała, która jest jedynie opinią, co do projektu zaliczenia do kategorii dróg powiatowych nie należy zatem stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do właściwości sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu. Organ wskazał również, że skarga jest bezprzedmiotowa, gdyż nie podjęto jeszcze uchwały o zaliczeniu do kategorii dróg powiatowych ulicy A. Ponadto organ wskazał, że skarżąca nie wskazała jaki jej prawo zostało naruszone lub jaki posiada interes prawny w żądaniu czynności organu. Nie posiada zatem legitymacji prawnej do wniesienia skargi, co stanowi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 a podstawę do odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Na wstępie wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarżąca złożyła skargę na uchwałę Zarządu Województwa P. w sprawie porozumienia w zakresie zaliczenia drogi do kategorii dróg powiatowych na terenie Miasta B., wydaną na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2013 r., poz. 596 ze z.). oraz art. 6a ust.2 w zw. z art. 10 ust.2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 460 ze zm.).
W art. 6a ust. 2 ustalono reguły postępowania w sprawie zaliczenia drogi do dróg powiatowych. Ponieważ uchwała o zaliczeniu drogi do oznaczonej kategorii jest prawem miejscowym, to procedurę wyznaczoną art. 6a ust. 2 można nazwać legislacyjną (wyrok NSA z 4 kwietnia 2008 r., II OSK 102/2008, niepubl., wyrok WSA w Gdańsku z 6 sierpnia 2008 r., III SA/Gd 197/2008, LexPolonica nr 1980125). Rozstrzygnięcie sprawy zaliczenia powierzono radzie powiatu właściwego ze względu na położenie drogi. Podjęcie uchwały następuje w porozumieniu z zarządem województwa. Wymagana jest też opinia wyrażana przez wójtów (burmistrzów, prezydentów) gmin, na których obszarze położona jest droga, oraz zarządów sąsiednich powiatów. Jeżeli powiat sąsiaduje z miastem na prawach powiatu, niezbędna jest również opinia prezydenta tego miasta. Naruszenie wymagania współdziałania stanowi naruszenie prawa uzasadniające wyeliminowanie uchwały z obrotu prawnego.
Jednocześnie wskazać należy, że stosownie do art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego.
Z powyższej regulacji jasno wynika, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje wyłącznie na akty prawa miejscowego wydane z zakresu administracji publicznej, podczas gdy zaskarżona do sądu w niniejszej sprawie uchwała Zarządu Województwa P. na jedynie charakter opinii, co do projektu w tej kwestii. Samo nazwanie jakiegoś aktu np. rozporządzeniem, zarządzeniem (wojewody) lub uchwałą (organu stanowiącego samorząd) nie wystarczy do przyjęcia, że mamy do czynienia z aktem prawa miejscowego. Niezbędne jest zawsze ustalenie, czy dany akt ma w istocie charakter powszechnie obowiązujący, kto jest adresatem norm postępowania z niego wyprowadzonych, na jakiej podstawie został on podjęty oraz w jaki sposób został podany do powszechnej wiadomości (J. Ciapała, Powszechnie obowiązujące akty prawa miejscowego, Prz. Sejm. 2000, nr 3, s. 30). Zaskarżona uchwała, bez wątpienia, nie spełnia ww. wymogów, a tym samy nie jest aktem prawa miejscowego.
Należy zaznaczyć, że aktem prawa miejscowego są natomiast uchwały rady powiatu w sprawie zaliczenia danej drogi do kategorii dróg powiatowych oraz w sprawie ustalenia przebiegu dróg powiatowych i dopiero na te uchwały skarżąca może złożyć skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W świetle powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a stwierdzić należało, że przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego i dlatego też należało ją odrzucić.
Ponadto, w ocenie Sądu, skarżąca stosownie do treści art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie wojewódzkim nie wykazała naruszenia interesu prawnego lub uprawnienie zaskarżonym aktem. Skarżąca nie jest ani właścicielem, ani użytkownikiem, ani następcą prawnym działek geodezyjnych o nr[...], [...], [...], [...], [...] w obręb. (W. S.) w m. B. i dlatego nie ma legitymacji prawnej do wniesienia skargi, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.sa.
Z wyżej wymienionych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.