Uzasadnienie
Skarżący S. T. i G. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] października 2010 r., Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie budynku.
W dniu 5 kwietnia 2011 r. Skarżący S. T. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Danuty Tryniszewskiej – Bytys od udziału w przedmiotowej sprawie.
Wniosek swój Skarżący uzasadnili tym, że sędzia Danuta Tryniszewska – Bytys, zdaniem Skarżącego, "dąży do zawężenia postępowania administracyjnego" oraz nie zachowuje obiektywizmu w niniejszej sprawie. Wskazał, że sędzia Danuta Tryniszewska – Bytys orzekała w sprawie z jego skargi o sygn. akt II SA/Bk 338/07, zakończonej prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu.
W złożonym do akt sprawy pisemnym oświadczeniu sędzia Danuta Tryniszewska – Bytys wyjaśniła, iż nie zachodzą przesłanki wyłączające sędziego z mocy ustawy, ani podstawa wyłączenia z art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wskazała, że sprawa o sygn. akt
II SA/Bk 338/07 dotyczyła innego obiektu budowlanego. Sędzia pozostawiła wniosek o wyłączenie do uznania składu orzekającego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek jako bezzasadny podlegał oddaleniu.
Instytucję wyłączenia sędziego regulują przepisy Rozdziału 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Wyłączenie sędziego z mocy prawa (iudex inhabilis) reguluje przepis art. 18 ww. ustawy, zaś o wyłączeniu na żądanie lub na wniosek (iudex suspectus) traktuje art. 19 p.p.s.a., stanowiąc, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Składając wniosek o wyłączenie sędziego strona winna uprawdopodobnić przyczyny tego wyłączenia (art. 20 p.p.s.a). Sędzia zaś powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie (art. 21 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie, wnioskodawca nie wykazał w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości, co do bezstronności sędziego, o której wyłączenie wnioskował. Samo przypuszczenie o braku bezstronności sędziego orzekającego w sprawie, bez żadnego nawet uprawdopodobnienia w tym zakresie, musi skutkować oddaleniem wniosku.
Na uwagę zasługuje też fakt, iż sędzia Danuta Tryniszewska – Bytys ustosunkowując się do wniosku o jej wyłączenie od udziału w orzekaniu, złożyła do akt sprawy oświadczenia, z którego wynika, że nie istnieją żadne okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności przy orzekaniu niniejszej sprawie.
Instytucja wyłączenia sędziego ma charakter procesowej gwarancji jego bezstronności w konkretnym postępowaniu, czego warunkiem jest niezależność sędziego zarówno od organów państwa jak i od stron. Wyłączenie sędziego ma służyć stworzeniu takich warunków sprawowania urzędu sędziowskiego, które eliminują możliwość wywierania nacisków na sędziego z którejkolwiek strony.
Podnieść należy, iż nie może być przesłanką wyłączenia sędziów od udziału w sprawie fakt, iż orzekali oni w innej, wcześniejszej sprawie tych samych skarżących. Organizacja sądów administracyjnych niejednokrotnie ze względów technicznych nie daje możliwości, by za każdym razem w sprawie danego skarżącego orzekali inni sędziowie. Taka okoliczność w kontekście zasady zaufania do osoby sędziego nie może stanowić przesłanki wyłączenia sędziego (sędziów). Także orzecznictwo sądowe stoi na stanowisku, iż sędzia nie podlega wyłączeniu z mocy ustawy na podstawie art. 18 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z tej przyczyny, że poprzednio orzekał w innej sprawie między tymi samymi stronami (vide: wyrok SN z 19.02.2002 r., II UKN 307/01, OSNPUS 2003, nr 24, poz. 600).
Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Sąd rozpoznający wniosek o wyłączenie nie bada zasadności i prawidłowości czynności podjętych w sprawie przez sąd orzekający (vide: postanowienie SN z 28.08.1996 r., I PO 8/96, OSNAP 1997., nr 4, poz. 59).
W przedmiotowej sprawie Skarżący nie uprawdopodobnił faktu jakiejkolwiek stronniczości sędziego w stosunku do strony skarżącej. Samo przeświadczenie, że dany sędzia jest stronniczy i brak mu obiektywizmu w prowadzeniu sprawy nie stanowi przesłanki wyłączenia. Natomiast ocena prawidłowości podejmowanych przez sąd rozstrzygnięć nie należy do sądu rozpoznającego wniosek o wyłączenie sędziego i nie może stanowić przesłanki do jego wyłączenia.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 22 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.