Uzasadnienie
P. A. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku i utrzymuje się z prac dorywczych, zbierając surowce wtórne. Wnioskodawca jest osobą bezdomną i czasowo tj. na okres mrozów i zimy przebywa u rodziców, gdzie dostaje również posiłki. P. A. nie posiada żadnego majątku, oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych. Do dnia 30 kwietnia 2012 r. skarżący otrzymywał zasiłek okresowy w wysokości 238,50 zł. Wnioskodawca jest osobą schorowaną (k. 12,19-20, 43-46,52-53).
Do wniosku skarżący dołączył zaświadczenie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. o przyznanym zasiłku okresowym (k. 13), zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały do dnia [...] 09.2010 r. (k. 14), zaświadczenie z urzędu pracy (k. 15).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna P. A. uzasadnia tezę, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowo – administracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca wykazał, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący nie posiada żadnych stałych źródeł utrzymania, a bieżące utrzymanie pokrywane jest z pracy dorywczej (zbieranie surowców wtórnych) i zasiłku okresowego. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną, bezdomną i nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności, majątku oraz przedmiotów wartościowych. Okresowo pomagają mu również rodzice.
Powyższe okoliczności, a w szczególności brak stałych źródeł dochodów, w zestawieniu z brakiem majątku i zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż P. A. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.