Uzasadnienie
C.K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz ze współmałżonkiem E. K.. Źródłem miesięcznego dochodu rodziny jest emerytura ZUS wnioskodawczyni w wysokości 958 zł oraz emerytura KRUS otrzymywana przez E. K. w kwocie 1.088,44 zł. Majątek C. K. stanowi: mieszkanie o powierzchni [...] m2, dom o powierzchni [...] m², nieruchomość rolną o powierzchni [...] m2 oraz inna nieruchomość o powierzchni [...] m2. E. K. mieszka sam, jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, korzysta z pomocy opiekunki z opieki społecznej. Wnioskodawczyni nie posiada zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych (k. 15 – 17, 32). Na kontach bankowych wnioskodawczyni na dzień 23 października 2013 r. posiadała 89,77 zł, 5,46 Euro oraz 5,93 USD (k. 31).
Do akt sprawy skarżąca dołączyła: decyzję ustalającą wysokość jej emerytury oraz odcinek za rentę męża (k. 18 i k. 20); orzeczenie o stopniu niepełnosprawności E. K. z dnia 08 czerwca 2006 r. (k. 19).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku C. K. dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała, iż źródłem utrzymania dwuosobowej rodziny są emerytury w łącznej wysokości 2.046,44 zł netto (k. 18 i k. 20). W skład majątku skarżącej wchodzi: mieszkanie o powierzchni [...] m2, dom o powierzchni [...] m², nieruchomość rolna o powierzchni [...] m2 oraz inna nieruchomość o powierzchni [...] m2. E. K. jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym (znacznie ograniczona możliwość samodzielnej egzystencji, konieczność stałej lub długotrwałej opieki innej osoby (k. 19), natomiast skarżąca jest zaliczona do drugiej grupy inwalidów (k. 32).
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu w zestawieniu z niepełnosprawnością E. K. niewątpliwie wymagającą ponoszenia zwiększonych wydatków na lekarstwa i opiekę medyczną oraz brakiem zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż C. K. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Końcowo należy podkreślić, iż skarżąca w dniu 17 października 2013 r. wpłaciła wpis sądowy w sprawie niniejszej w kwocie 200 zł (k. 24). Niemniej jednak orzeczenie w przedmiocie przyznania prawa pomocy rozstrzyga o zwolnieniu od kosztów sądowych na przyszłość tj. od daty wydania postanowienia. Wszelkie koszty sądowe, które zostały uiszczone zaś przed tą datą nie podlegają zwrotowi z uwagi na późniejsze zwolnienie od kosztów sądowych w konkretnej sprawie.