Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. Wojewoda P. na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą U. Z. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z opisaną w projekcie budowlanym infrastrukturą oraz udzielającej pozwolenia na rozbiórkę istniejącego budynku mieszkalnego oraz doziemnej instalacji kanalizacji sanitarnej na działce nr [...] w B. przy ul. [...]. Wojewoda przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
Skargę na powyższą decyzję złożył do sądu administracyjnego P. P., który w piśmie z dnia 23 marca 2015 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wywiódł, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia przez organ administracji (Prezydenta Miasta B.) spowoduje trudne do odwrócenia po stronie skarżącego skutki w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, gdyż inwestor będzie mógł rozpocząć realizację niezgodnego z prawem zamierzenia budowlanego. Zdaniem wnioskodawcy, w sytuacji jaka powstała w sprawie inwestor może ubiegać się o pozwolenie na budowę, którego wykonanie spowoduje wzniesienie obiektu po granicy działek i znacząco zacieniającego zabudowę i działkę strony skarżącej. Przywołał orzeczenie NSA w sprawie I GZ 411/14, w którym wskazano na konieczność przytoczenia w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie konkretnych okoliczności pozostających po stronie wnioskodawcy, wskazujących na zasadność udzielenia ochrony tymczasowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlegał oddaleniu.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Okolicznościami uzasadniającymi orzeczenie zgodnie z wnioskiem jest istnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody.
W sprawie niniejszej wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej dotyczy decyzji kasacyjnej – eliminującej z obrotu prawnego wydane w pierwszej instancji pozwolenie na budowę i rozbiórkę, przy czym zdaniem organu odwoławczego przed wydaniem pozwolenia nie zbadano wszystkich okoliczności sprawy w sposób umożliwiający ustalenie, czy poszanowane zostaną uzasadnione interesy właściciela działki bezpośrednio graniczącej z terenem inwestycji.
Zdaniem składu orzekającego, zaskarżona decyzja o treści wyżej wskazanej nie może wywołać w stosunku do skarżącego i jednocześnie wnioskodawcy bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przede wszystkim dlatego, że decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia o charakterze materialnoprawnym tzn. sama nie jest pozwoleniem na budowę, jak też nie przesądza, co nietrafnie wskazuje wnioskodawca, ani treści ewentualnie wydanego w przyszłości pozwolenia na budowę ani tego, czy w ogóle może zostać ono wydane w pierwszej instancji (po ponownym rozpoznaniu sprawy). Jedynie polecono w niej organowi I instancji ponowne wyjaśnienie sprawy z uwzględnieniem poszanowania interesów osób trzecich. Inaczej rzecz ujmując, zaskarżona decyzja nie posiada przymiotu wykonalności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Tymczasem rozstrzygnięcie kasacyjne nie przyznaje żadnych uprawnień ani nie nakłada obowiązków na jej adresata, bowiem obowiązki w nim określone są skierowane do organu administracji publicznej, a nie strony postępowania. Decyzja taka wywołuje wyłącznie skutki procesowe. Również w orzecznictwie sądów administracyjnych nie ma sporu, że decyzje kasacyjne nie mogą być przedmiotem wstrzymania wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., II OZ 34/14 oraz powołane tam orzeczenia, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wnioskodawca nie wskazał argumentów podważających powyższe stanowisko. Także nietrafnie wywodzi on, że na podstawie zaskarżonej decyzji kasacyjnej inwestor będzie się mógł ubiegać o pozwolenie na budowę, w którym zaakceptowany zostanie projekt obiektu pozwalający na zacienianie działki skarżącego. Zauważyć należy, że inwestor z wnioskiem o pozwolenie na budowę już wystąpił, a jego skutkiem jest prowadzone, niniejsze postępowanie, w którym w chwili obecnej nie została przesądzona treść ewentualnego pozwolenia na budowę, o ile po ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji dojdzie do wniosku, że może ono zostać wydane.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.