Uzasadnienie
pSygn. akt II SA/Bk 83/09
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał J. F. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego P. N. (k. 49).
Radca prawny P. N. sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 02 lipca 2009 r. oddalającego skargę J. F., a także wzięła udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym dnia 21 października 2010 r. (k. 78 – 81 i k. 109). Radca prawny P. N. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w tym również i kosztów biletów PKP w kwocie 78 zł, oświadczając jednocześnie, ze koszty te nie zostały opłacone w całości (k. 102 - 104).
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli sprawę prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zatem biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w pkt 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 180 zł. Tak wyliczoną stawkę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 221,40 zł.
Do wyliczonego w ten sposób wynagrodzenia doliczone zostaje 78 zł tytułem opłaconych przez pełnomocnika kosztów przejazdu pociągami relacji B. – W. i W. – B. § 15 pkt 2 cytowanego rozporządzenia stanowi bowiem, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne udokumentowane wydatki radcy prawnego.
W sprawie niniejszej radca prawny P. N. wniosła również o zwrot poniesionych niezbędnych wydatków tj, kosztów biletów kolejowych na pociągi relacji B. – W. i W. – B. w łącznej kwocie 78 zł (k. 103)
Radca prawny P. N. nie dołączyła do akt sprawy dokumentów tj. wzmiankowanych biletów poświadczających poniesione wydatki.
W sprawie niniejszej uznano jednak wzmiankowane wydatki za niezbędne i udokumentowane. Przede wszystkim uczestnictwo pełnomocnika P. N. w rozprawie przed NSA w dniu 21 października 2010 r. znajduje odzwierciedlenie protokole tej rozprawy (k. 109). Dodatkowo prowadzącemu postępowanie wpadkowe z zakresu przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach prawa pomocy, z urzędu wiadomym jest, że koszt jednorazowego biletu normalnego PKP pociągu relacji B. – W. wynosi 39 zł.
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia – sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA należy uznać, że kwota 299,40 zł wynagrodzenia (wraz z zwrotem niezbędnych wydatków) jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit a i pkt 1 lit. c, § 2 ust. 3 i § 15 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, orzeczono jak w sentencji.