Uzasadnienie
M. S. złożyła skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie uchylenia postanowienia wstrzymującego prowadzenie robót budowlanych oraz nakazującego przedłożenie ekspertyzy technicznej wykonanych robót i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z 16 listopada 2021 r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie dziewięciu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, podanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do wykonania obowiązków doręczono skarżącej 19 listopada 2021 r. (k. 13). Termin wypełnienia zobowiązania upływał 26 listopada 2021 r. W dniu 23 listopada 2021 r. skarżąca złożyła dziewięć odpisów skargi oraz wskazała numer PESEL. Nie uiściła wpisu od skargi, co potwierdził pracownik Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego sądu w dniu 7 grudnia 2021 r. (k. 15).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: P.p.s.a.), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata o której mowa w art. 235a. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wobec przedłożenia numeru PESEL i dziewięciu odpisów skargi, ale braku spełnienia obowiązku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, tj. do 26 listopada 2021 r., nie jest możliwe nadanie skardze dalszego biegu i koniecznym jest jej odrzucenie. Skarga skutecznie wniesiona to skarga, której wszystkie braki uzupełniono w wyznaczonym terminie, co w sprawie nie ma miejsca.
Z tego względu, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.