Uzasadnienie
Uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2007 r. w sprawie rozpatrzenia skargi F.J. na działalność Prezydenta Miasta S. – Rada Miasta S. na podstawie art. 229 pkt 3 kpa oraz § 55 ust. 5 Statutu Miasta S. uznała skargę za bezzasadną – (§1 uchwały). W §2 tej uchwały zapisano, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.
Pismem z dnia [...] listopada 2007 r. F.J. wniósł do tutejszego sądu administracyjnego skargę na powyższą uchwałę (k. 3), nie uzasadniając jej merytorycznie lecz wyrażając ogólne niezadowolenie z działalności Prezydenta S. jak i Rady Miejskiej, która tę działalność toleruje.
Strona przeciwna przesyłając skargę do sądu nie ustosunkowała się do treści jej zarzutów (k. 2).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zaskarżona uchwała podjęta została w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.
Przedmiotem skargi ww. zakresie może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie sprawy – (art. 227 kpa).
Zasadą jest, że organem właściwym do rozpatrzenia i załatwienia skarg są organy wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór.
Do rozpatrywania skargi dotyczącej działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miast) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych stosownie do treści art. 229 pkt 3 kpa właściwa jest rada gminy.
Załatwienie skargi zgodnie z art. 238 § 1 kpa następuje poprzez zawiadomienie o załatwieniu skargi. Zawiadomienie stanowi prawna formę działania, będącą czynnością materialno- techniczną, a więc taką czynnością, która skutki prawne wywołuje przez fakty (vide: Czynności faktyczne administracji państwowej Z.Kmieciak, SP-E t. XXXIX, Łódź 1987r., s. 74-86).
Zawiadomienie takie zawiera informację o czynnościach wewnętrznych organu załatwiającego skargę i ich rezultatach, a wywiera ono trojaki skutek prawny. Po pierwsze kończy postępowanie skargowe w odniesieniu do sprawy, po drugie umożliwia wniesienie przez adresata zawiadomienia kolejnej skargi tym razem wynikającej z niezadowolenia z załatwienia skargi (art. 227 kpa), trzecim zaś skutkiem będzie możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 239 kpa w odniesieniu do ponowionej skargi w szczególności podtrzymania swego dotychczasowego stanowiska.
Zawiadomienie o załatwieniu skargi w trybie postępowania skargowego wyrażone w formie uchwały przez Radę Miejską w ocenie sądu nie daje podstaw do złożenia skargi na taka uchwałę, albowiem nie mieści się ono w kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (tak też Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, postanowienie z dnia 15 stycznia 2001r., sygn. akt IISA/Wr 1704/2000, niepublikowane). Podobne stanowisko wyrażono również w Komentarzu do kodeksu postępowania administracyjnego B.Adamiak, J.Borkowski (C.H.Beck, Warszawa 2006, str. 856), stwierdzając iż zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem. Ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się ani w wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego, ani też – dodatkowo - nie zawsze organy je wydające będą miały status organów administracyjnych.
Tak więc nadal w ocenie sądu aktualny będzie pogląd wyrażony w uzasadnieniu postanowienia NSA z 13 lipca 1983r. sygn. akt IISA 983/83 (opublikowane ONSA 1983, nr 2, poz. 57, str. 90), iż zawiadomienie może być kwestionowane jedynie nową skargą, która ma za przedmiot - w rozumieniu art. 227 kpa - właściwość organu do załatwienia skargi, wskazania sposobu jej załatwienia oraz uzasadnienie faktyczne i prawne jeżeli było zamieszczone w uzasadnieniu.
Z tych też względów na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.