Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstokuz 5 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 854/12

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Skład
sędzia WSA Mirosław Wincenciak przewodniczący
sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska sprawozdawca
sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk
Marta Anna Lawda protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale II na rozprawie w dniu 05 lutego 2013 r.
Sprawa
sprawy ze skargi F. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...].08.2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w T., wydaną z upoważnienia Burmistrza T., ustalającą F. B. odpłatność za pobyt w Domu Pomocy Społecznej w C. na kwotę 333,90 zł miesięcznie.

Stan sprawy przedstawiał się następująco:

Organ I instancji ustalił opłatę za pobyt F. B. w Domu Pomocy Społecznej w C., poczynając od dnia umieszczenia, w wysokości 333,90 zł, tj. 70 % aktualnego jego dochodu.

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] marca 2012 r. skierowano F. B. do Domu Pomocy Społecznej w C. Stosownie do art. 60 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny w wysokości średniego kosztu utrzymania, który w roku 2012 w przedmiotowym domu wynosi 2.571 zł (Zarządzenie Nr 7/2012 Starosty Powiatu Białostockiego z dnia 16 stycznia 2012 r. w sprawie ustalenia średniego miesięcznego kosztu utrzymania mieszkańca w Domu Pomocy Społecznej w C.), mieszkaniec domu ponosi opłatę w wysokości 70 % swojego dochodu. Ustalono, że źródłem dochodu podopiecznego jest zasiłek stały w wysokości 324 zł miesięcznie oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł miesięcznie. Łączny dochód strony wynosi 477 zł. W związku z tym odpłatność ustalono w wysokości 70 % otrzymywanego dochodu.

Od powyższej decyzji F. B. złożył odwołanie kwestionując zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie. Opisując postępowanie pracowników Ośrodka podał, że gdyby przyznano mu emeryturę, to opłata za DPS wynosiłaby również 70 % jego dochodu.

Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, uznał ją za prawidłową. Wskazał na przepis art. 60 ust. 1 i 61 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którymi pobyt w placówce jest odpłatny, zaś opłata nie może przekroczyć 70 % dochodu pensjonariusza.

Skoro dochód F. B. wynosi 477 zł miesięcznie, to odpłatność za pobyt w DPS wyniesie 70 % tej kwoty, tj. 333,90 zł.

Organ wyjaśnił, że żądanie F. B. dotyczące zwolnienia z ponoszenia opłaty za pobyt w DPS w C. nie mogło być rozpatrzone w tym postępowaniu, które miało na celu jedynie ustalenie wysokości odpłatności.

Kwestia ewentualnego zwolnienia strony z obowiązku ponoszenia w/w kosztów będzie rozstrzygnięta w odrębnym postępowaniu.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, F. B. wyraził niezadowolenie z zapadłej decyzji. Stwierdził, że powinien otrzymać zasiłek pielęgnacyjny, gdyż w październiku 2012 r. ukończył 75 lat.

W odpowiedzi na skargę, SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Organ poinformował, że przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego wykracza poza granice niniejszego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje

Skarga nie jest zasadna.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 ze zm)- zwanej dalej "ustawą".

Zasady ustalania opłat za pobyt w domu pomocy społecznej określają przepisy ustawy. Stosownie do regulacji art. 60 ust. 1 ustawy, pobyt w domu pomocy społecznej jest odpłatny do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania.

Z kolei art. 61 ust. 2 ustawy stanowi, że obowiązani do wnoszenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej są w kolejności:

  1. 1. mieszkaniec domu, nie więcej jednak niż 70 % swojego dochodu, a w przypadku osób małoletnich przedstawiciel ustawowy z dochodów dziecka, nie więcej niż 70 % tego dochodu;
  2. 2. małżonek, zstępni przed wstępnymi – zgodnie z umową zawarta w trybie art. 103 ust. 2:
  3. a) w przypadku osoby samotnie gospodarującej, jeżeli dochód jest wyższy niż 300 % kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej, jednak kwota dochodu pozostająca o wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300 % tego kryterium,
  4. b) w przypadku osoby w rodzinie, jeżeli posiadany dochód na osobę jest wyższy niż 300 % kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, z tym że kwota dochodu pozostająca po wniesieniu opłaty nie może być niższa niż 300 % kryterium dochodowego na osobę w rodzinie;
  5. 3. gmina, z której osoba została skierowana do domu pomocy społecznej – w wysokości różnicy między średnim kosztem utrzymania w domu pomocy społecznej a opłatami wnoszonymi przez osoby, o których mowa w pakt 1 i 2.

Wykładania art. 60 usta 1 i art. 61 ust. 2 pkt 1 ustawy prowadzi do wniosku, że wysokość opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej ponoszonej przez jego mieszkańca zależy od wysokości jego dochodu.

Skoro dochód Skarżącego wynosi 477 zł miesięcznie to 70 % tej kwoty wynosi 333,90 zł miesięcznie. Organy ustaliły więc prawidłowo wysokość odpłatności za pobyt w placówce.

Jeśli chodzi natomiast o ewentualne umorzenie tej kwoty, organ (jak stwierdził) podejmie odrębną decyzję w tym przedmiocie. Zasiłek pielęgnacyjny, z racji ukończenia 75 lat również stanowi odrębny przedmiot, nie należący do tego postępowania.

Wniosek o przyznanie takiego zasiłku należy skierować do odpowiedniego organu.

Ani Sąd, ani też organy orzekające w niniejszej sprawie, nie miały kompetencji do orzekania o w/w roszczeniach Skarżącego, które wykraczały poza przedmiot ustalenia odpłatności w domu pomocy społecznej.

Skarga, jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.

z 2012 r., poz. 270).

Pod tą sygnaturą także: dokument z 22 kwietnia 2013 r., dokument z 1 marca 2013 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.