Uzasadnienie
Skarżący T. J. W. wniósł skargę do sądu administracyjnego na ostateczne postanowienie Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2010 r. nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia podano, że termin do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, doręczonej stronie w dniu 23 października 2010 r., mijał w sobotę 6 listopada 2010 r. Nadanie odwołania w polskiej palcówce pocztowej w dniu 8 listopada 2010 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu. W skardze wywiedziono, że sobotę należy traktować jako dzień wolny od pracy i dlatego też nadanie odwołania na poczcie w poniedziałek – najbliższy dzień powszedni po wolnej sobocie, świadczy o tym, że termin został zachowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę powziął wiadomość, że Rzecznik Praw Obywatelskich w dniu 14 stycznia 2011 r. złożył do NSA wniosek o podjęcie abstrakcyjnej uchwały mającej na celu wyjaśnienie czy sobota jest dniem równorzędnym z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 kpa (komunikat bieżący NSA z dnia 24 stycznia 2011 r. nr 7/11)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Postępowanie podlegało zawieszeniu z urzędu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie przed sądem administracyjnym z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu merytoryczna tożsamość zagadnienia prawnego, które wyłoniło się w przedmiotowej sprawie, z zagadnieniem które przedstawiono do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie w/w przepisu. Użyte w tej regulacji pojęcie "zależy" należy rozumieć na podstawie wykładni systemowej i funkcjonalnej art. 15 § 1 pkt 2 oraz art. 264 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie tylko jako związek formalno -instytucjonalny - tj. polegający na tym, że dane zagadnienie wstępne należy do kognicji innej instytucji i musi być przez nie rozpoznane, aby można było kontynuować dane postępowanie sądowej - ale także jako związek treściowo -instytucjonalny, polegający na tym, że dana instytucja (w tym przypadku - Naczelny Sąd Administracyjny), realizując swoje ustawowe zadania, przedstawia we właściwym trybie (art. 187 § 1 ustawy) rozstrzygnięcie, które ma na celu realizację celów wskazanych przez ustawodawcę (w tym przypadku - usunięcie ryzyko wystąpienia w danym typie spraw rozbieżności interpretacyjnych).
Zawieszając w takim przypadku postępowanie sądowe wojewódzki sąd administracyjny postępuje adekwatnie do potrzeby ujednolicania w sposób przewidziany przez art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187 § 1 i art. 264 ustawy praktyki wykładniczej sądownictwa administracyjnego (tak też NSA w postanowieniu z dnia 16 grudnia 2010 r., II FZ 640/10, Lex nr 686741).
Stąd na mocy powyższego przepisu orzeczono jak w sentencji. Zawieszone postępowanie sądowe będzie podlegało podjęciu z momentem podjęcia uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny.