Uzasadnienie
Skarżąca H. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie z dnia [...] grudnia 2016 r., nr[...], wydane w przedmiocie stwierdzenia wniesienia z uchybieniem terminu odwołania od decyzji o stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 lutego 2017 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie 17 brakujących egzemplarzy odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącej w dniu 9 lutego 2017 r., a zatem wyznaczony przez Sąd 7-dniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi upłynął z dniem 16 lutego 2017 r. W terminie tym strona skarżąca nie wykonała ww. obowiązków.
Pismem z dnia 8 lutego 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca cofnęła skargę.
W tych okolicznościach faktycznych Sąd postanowił odrzucić skargę. Zgodnie bowiem z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. nr 718 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych oraz nieopłacenia skargi ww. przepisy mają pierwszeństwo zastosowania przed przepisami art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 tej ustawy, dotyczącymi umorzenia postępowania sądowego w związku z cofnięciem skargi. Skargę można bowiem skutecznie cofnąć, jeżeli została ona skutecznie wniesiona, czyli między innymi została opłacona oraz nie zawiera braków formalnych.
Stosując zatem przepisy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.