Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. SKO w Ł. orzekło odnośnie decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. Burmistrza Miasta C. określającej W. D. zaległość z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w ten sposób, że: utrzymało w mocy obowiązek uiszczenia opłaty w wysokości 110 zł, natomiast zmieniło tę decyzję poprzez ustalenie kwartalnego sposobu jej zapłaty.
Skargę na decyzję SKO złożył do sądu administracyjnego W. D. wnosząc również o wstrzymanie jej wykonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji jest oparte na zasadzie skargowości - sąd wydaje orzeczenie w przedmiocie wstrzymania tylko na wniosek skarżącego. Wniosek powinien wskazywać zaskarżone rozstrzygnięcie oraz zawierać uzasadnienie, w którym przedstawione i uzasadnione zostaną okoliczności przemawiające za wstrzymaniem tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.). Przedmiotem orzeczenia o wstrzymaniu wykonania może być tylko taki akt, który wywołuje materialnoprawne skutki w postaci przyznania uprawnienia lub obowiązku, jeśli ich wykonanie wywołuje skutki prawne lub faktyczne trudne do odwrócenia lub powoduje wyrządzenie znacznej szkody.
W rozpoznawanej sprawie skarżący żąda wstrzymania wykonania decyzji określającej wysokość zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres lipiec 2013 r. – kwiecień 2014 r. oraz ustalającej, że uiszcza się ją bez wezwania w cyklu kwartalnym.
Niewątpliwie decyzja ta podlega wykonaniu, bowiem na jej podstawie skarżący ma obowiązek uiszczenia zaległej opłaty za gospodarowanie odpadami. Może być zatem przedmiotem oceny z punktu widzenia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Jak wyżej wskazano, uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem spoczywa przede wszystkim na stronie skarżącej. Brak we wniosku jakiejkolwiek argumentacji w tym przedmiocie, odwołującej się do konkretnych okoliczności sprawy lub też powołanie jedynie ustawowych zwrotów (istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków), uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku. Co prawda dopuszczalne jest orzekanie o wstrzymaniu z uwzględnieniem całego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, jednak - zdaniem sądu - sięganie do całokształtu dowodów w przedmiotowym postępowaniu wpadkowym może nastąpić tylko w celu uzupełnienia, wsparcia lub potwierdzenia argumentacji zawartej w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie.
Sąd nie może w braku takiej argumentacji sam sięgać do całokształtu akt sprawy i oceniać czy w sytuacji strony wstrzymanie jest uzasadnione czy też nie. Byłoby to działanie sądu z urzędu, które nie jest dozwolone z uwagi na możliwość udzielenia ochrony tymczasowej wyłącznie na wniosek (wynika to wprost z art. 61 §3 p.p.s.a.).
W sprawie niniejszej skarga nie zawiera choćby lakonicznego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a jedynie argumenty podważające, zdaniem strony, jej legalność. W postępowaniu wpadkowym, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się jednak zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (niebezpieczeństwa znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków). Takich w sprawie nie wskazano i sąd nie miał obowiązku poszukiwać ich we własnym zakresie. Dlatego wniosek nie mógł zostać uwzględniony.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.