Uzasadnienie
Skarżący J. R. w dniu 24 listopada 2017 r. złożył do sądu administracyjnego skargę na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. z dnia [...] października 2017 r. nr [...], odmawiające uwzględniania zarzutów do tytułu wykonawczego stwierdzającego istnienie i wykonalność obowiązku postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] na podstawie którego odmówiono skarżącemu zwolnienia z kosztów postępowania administracyjnego w wysokości 984 zł.
Pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 27 lutego 2018 r. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że na postanowienie wydane w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione do orzekania w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii orzeczeń nie była ograniczona przedmiotowo.
W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658, zwana dalej ustawa nowelizującą), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z aktualnym brzmieniem tego przepisu, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Przepis art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą ma zastosowanie jedynie do postępowań wszczętych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po 15 sierpnia 2015 r. (art. 2 ustawy nowelizującej).
Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 24 listopada 2017 r. r. Tym samym zastosowanie w niniejszej sprawie znajdzie art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. w znowelizowanym brzmieniu.
Przedmiotem zaskarżonego postanowienia w sprawie niniejszej jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych przez skarżącego zarzutów do tytułu wykonawczego z dnia 6 września 2017 r. Jak wywiedziono powyżej skarga na takie postanowienie nie mieści się aktualnie w kognicji sądu administracyjnego i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Przepis ten nakłada na Sąd obowiązek odrzucenia skargi jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.