Uzasadnienie
Uzasadnienie
C. B. Spółka akcyjna w B. złożyła do sądu administracyjnego skargę na czynność Prezydenta Miasta B. polegającą na włączeniu karty adresowej obiektu chłodni znajdującego się przy ul. B. [...] w B. do gminnej ewidencji zabytków.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej w sprawie nienależącej do właściwości sądów administracyjnych, ewentualnie o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
W piśmie z dnia 8 stycznia 2013 r. organ wniósł o umorzenie postępowania wskazując, że w dniu 11 grudnia 2012 r. nastąpiło wyłączenie karty adresowej obiektu z gminnej ewidencji zabytków miasta B. – na skutek informacji P. Konserwatora Zabytków w B. o wyłączeniu tego obiektu z wojewódzkiej ewidencji zabytków. Stwierdził, że w związku z powyższym postępowanie stało się bezprzedmiotowe (k. 27).
W odpowiedzi na wezwanie sądu o jednoznaczne wypowiedzenie się w kwestii podtrzymania lub wycofania skargi – skarżąca Spółka w piśmie z dnia 15 stycznia 2013 r. (k.
- 36) oświadczyła, że wycofuje skargę wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących przypadkach: 1. jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2. w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania;
- 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie oświadczeniem z dnia 15 stycznia 2013 r. skarżący cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. cofnięcie skargi jest wiążące, chyba że sąd oceni, iż jest ono niedopuszczalne, bowiem zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie sądu wymienione negatywne przesłanki w niniejszej sprawie nie zachodzą. Z akt wynika, że organ podjął czynności odpowiadające zadość stanowisku strony skarżącej sformułowanemu w skardze. Cofnięcie skargi należy zatem uznać za skuteczne.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Stąd też orzeczono jak w punkcie 2. niniejszego postanowienia.
Wbrew wnioskowi zawartemu w piśmie cofającym skargę - sąd nie miał podstaw orzekać w przedmiocie zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. i art. 201 § 1 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. zwrot kosztów (także zastępstwa procesowego) przysługuje skarżącemu od organu w razie - odpowiednio - uwzględnienia skargi przez sąd lub gdy na skutek wniesienia skargi organ w całości podzielił stanowisko skarżącego i wskutek akceptacji zarzutów uchylił czynność lub akt we własnym zakresie. W sprawie niniejszej żadna z tych sytuacji nie miała miejsca. Sąd nie uwzględnił skargi, bowiem postępowanie zakończyło się umorzeniem postępowania z uwagi na wycofanie skargi. Nie doszło również do zastosowania art. 54 § 3 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z pisma organu z dnia 8 stycznia 2013 r. (k.
27) uchylenie zaskarżonej czynności włączenia karty adresowej obiektu do gminnej ewidencji zabytków było skutkiem działania P. Konserwatora Zabytków polegającego na wykreśleniu obiektu z wojewódzkiej ewidencji zabytków, a nie skutkiem złożenia skargi.